تأملات(فرهاد محرابی)

🔊فایل صوتی جولیان یانگ در "فلسفه تراژدی" ازدیدگاه فلاسفه و نویسندگان مختلف مفهوم تراژدی را معنا کرده فرهاد محرابی از زاویه دید هولدرلین به فصل تراژدی "جولیان یانگ" پرداخته #فلسفه_تراژدی #دکتر_فرهاد_محرابی . 🆔@sokhanranihaa 🆔@qoqnoospub 🆑#کانال‌سخنرانی‌ها 🌹

فرهاد محرابی متولد ۱۳۶۲ دانش‌آموخته و پژوهش‌گر در حوزه‌ی مدرنیسم ادبی‌ست. وی پس از اتمام تحصیلاتش در مقطع لیسانس و فوق‌لیسانس در رشته‌ی انسان‌شناسی در دانشگاه تهران به انگلستان رفت. او در مدرسه‌ی اقتصاد‌ لندن (LSE) در حوزه‌ی فلسفه‌ی علوم اجتماعی شروع به پژوهش کرد، و در سال ۲۰۱۲ از آن دانشگاه در مقطع فوق لیسانس فارغ‌التحصیل شد. حوزه‌ی مورد علاقه‌ی وی در آن سال‌ها ایده‌ی فاقد قدر‌مشترک بودن ( incommensurability) در فلسفه‌ی علم با تکیه بر نظریات دونالد دیویدسون و ریچارد رورتی بود. او بعدها گرایش مطالعاتی‌اش را به ادبیات تطبیقی، فلسفه و ادبیات، ‌و نظریه‌ی سینما تغییر داد و به مدت دو سال در کالج دانشگاهی لندن (UCL) در مقطع فوق‌لیسانس مشغول به پژوهش و تدریس بود. رساله‌ی فوق لیسانس او در آن دانشگاه، مطالعه‌ی تطبیقی در مورد جهان ادبی والاس استیونس و سینمای آنتونیونی بود. محرابی دوره‌ی دکتری خود را در حوزه‌ی مدرنیسم ادبی، ادبیات تطبیقی و مطالعات ساموئل بکت در دانشگاه ردینگ انگلستان و بنیاد بین‌المللی ساموئل بکت در سال ۲۰۲۰ به پایان رساند. وی چندین مقاله در حوز‌ه‌ی مطالعات بکت و تاریخ مدرنیسم ادبی در کنفرانس‌هایی در انگلستان، کانادا و لهستان ارائه و منتشر کرده ‌است. در کنار پژوهش و تحقیق در حوزه‌ی نظریه‌ی ادبی، وی به طور مشخص از سال ۲۰۱۵ مشغول پژوهش در حوزه‌ی روشنفکری ایران و جهان و مطالعات پسااستعماری بوده است. برای شرکت در این دوره لطفا از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید. شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴ ۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳ سایت: www.bidar.school ایمیل: [email protected] تلگرام: t.me/bidarschool اینستاگرام: bidar.school کانال یوتیوب:Bidar School آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات‌الهی، کوچه‌ی چهره آزاد، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی @bidarschool @bidarcourses

هنر به مثابه کنش انقلابی؛ جان برجر، گشودن ادراک و سیاست زیبایی‌شناسی (حضوری ،آنلاین و آفلاین) از ۳۱ تیر ۱۴۰۵، چهار‌شنبه‌ها: ۱۹ تا ۲۱ (۴ جلسه) جان برجر یکی از معروف‌ترین مقالاتش یعنی «پرنده‌ی سفید» را با این عبارات پایان می‌‌دهد: «ما در فصل آغازین سِفْر پیدایش زندگی نمی‌کنیم. اگر ترتیب رویدادهای کتاب مقدس را دنبال کنیم، ما پس از هبوط به سر می‌بریم. ما در جهانی آکنده از رنج زندگی می‌کنیم که در آن شرارت را می‌توان در همه‌جا دید؛ جهانی که رخدادهایش تأییدی بر هستی ما نیست، جهانی که باید در برابر آن مقاومت کرد. در همین وضعیت است که لحظه‌ی زیبایی‌شناختی، امیدی را عرضه می‌دارد…هنر واجد این پیش‌فرض در خود است که زیبایی استثنا نیست … بلکه بنیاد یک نظم و نظام است…چندین سال پیش، زمانی که به وجه تاریخی هنر می‌اندیشیدم، نوشتم که یک اثر را بر اساس این معیار داوری می‌کنم که آیا به انسان در جهان مدرن برای احقاق حقوق اجتماعی‌اش کمک می‌کند یا خیر. من هنوز بر آن موضع هستم. وجه دیگر هنر، یعنی وجه متعالی آن، پرسش از حق هستی‌شناختی انسان را مطرح می‌سازد…» «… هنر از طبیعت تقلید نمی‌کند؛ هنر از یک آفرینش تقلید می‌کند؛ گاه برای طرح جهانی بدیل، و گاه تنها برای بسط دادن، تأیید کردن، و تبدیل امید گذرایی که طبیعت به ما عرضه می‌دارد، به امری اجتماعی… هنر پاسخی سازمان‌یافته به آن چیزی است که طبیعت گهگاه به ما امکان می‌دهد تا نگاهی بدان بیندازیم. هنر در پی آن است که شناختِ بالقوه را به شناختی مستمر و لایتناهی بدل سازد. هنر، انسان را به امید دریافت پاسخی متقن‌تر، فرا می‌خواند، … وجه متعالی هنر همواره صورتی از نیایش است». این جملات عصاره‌ی چیزی بوده است که در این درسگفتار در پی واکاوی آن بوده‌ایم. هدف، بررسی مبانی نظری «فلسفه‌ی عمل انقلابی در هنر» در آثار جان برجر، با محوریت چند جستار از اوست. چهارچوب تحلیلی این سلسه‌نشست‌ها بر این فرض استوار است که ساختارهای سلطه‌، با ایجاد «ادراک حسی مسلط»، امکان شناخت واقعیت را از توده‌ها سلب می‌کنند. برجر به عنوان مثال در جستار Revolutionary Undoing با اتکا به آرای ماکس رافائل، استدلال می‌کند که کارکرد هنرِ انقلابی نه بازنمایی صرف، بلکه عملی برای «گشودن» و درهم‌شکستن این ساختار ادراکی تحمیلی است تا از این مجرا، زمینه برای ظهور آگاهیِ انتقادی فراهم گردد. این مسئله در مواجهه با دو پدیده‌ی سیاسی معاصر یعنی جنگ و ظهور فاشیسم نئولیبرال از اهمیت روش‌شناختی ویژه‌ای برخوردار است. برنامه‌ی این درسگفتارِ متن‌محور در چهار جلسه تدوین شده است. در جلسه‌ی اول، با خوانش جستار بلند Undefeated Despair و مقاله‌ی محوری Revolutionary Undoing، مفهوم آگاهیِ حاصل از بحران، واکاوی می‌شود. جلسه‌ی دوم به تحلیل مقاله‌ی Let Us Think About Fear ، The Work of Art و The Ideal Critic and the Fighting Critic اختصاص دارد و با بهره‌گیری از نظریه‌ی «ساختار احساس» ریموند ویلیامز، ساختارِ عاطفیِ حاصل از سرکوب تحلیل می‌شود. جلسه‌ی سوم، بر مبنای متونی چون The White Bird ، To Take Paper to Draw, و A View of Delft به نسبتِ میان «نگاه» و «کنشِ سیاسی» در برابر ایدئولوژی‌های مسلط می‌پردازد‍. در نهایت، جلسه‌ی چهارم با تمرکز بر جستارهایی چون The Storyteller ، The Chorus In Our Heads or Pier Paolo Pasolini و Stones (Palestine, June 2003) کارکرد روایت‌های شفاهی را به‌عنوان ابزار گشایش انقلابی در مقابل تاریخ‌نگاری رسمی بررسی کرده و به دیدگاه‌های پازولینی در این زمینه ارجاع می‌دهد. هدف غایی این درسگفتار، برداشتن گامی کوچک در فراهم آوردن ابزارهای تحلیلی برای روشنفکران و کنشگران عرصه‌ی هنر و سیاست است تا با مطالعه‌ی تطبیقی این متون، بتوانند نسبت میان فرم هنری، ادراک حسی و مقاومت سیاسی را بازتعریف کنند. این درسگفتار، ذیل پارادایمِ نقدِ ایدئولوژیک و نگاهِ همدلانه‌ی برجر، به دنبال صورت‌بندیِ یک چارچوب انتقادیِ عملی برای درک و تحلیل شرایط زیست در جهان معاصر است. طبعاً خوانش ما به متونی که ذکر آن رفت محدود نخواهد شد و در کنار آن‌ها به جستارهای دیگری از برجر نیز خواهیم پرداخت. تمامی متونی که در این نشست‌ها بر آن‌ها تمرکز خواهیم داشت از این دو منبع انتخاب شده‌اند: Berger, John. Hold Everything Dear: Dispatches on Survival and Resistance. Verso, 2007. Berger, John. Landscapes: John Berger on Art. Edited by Tom Overton, Verso, 2016 در مورد مدرس 👇

هنر به مثابه کنش انقلابی؛ جان برجر، گشودن ادراک و سیاست زیبایی‌شناسی (حضوری ،آنلاین و آفلاین) از ۳۱ تیر ۱۴۰۵، چهار‌شنبه‌ها: ۱۹ تا ۲۱ (۴ جلسه) هدف، بررسی مبانی نظری «فلسفه‌ی عمل انقلابی در هنر» در آثار جان برجر، با محوریت چند جستار از اوست. چهارچوب تحلیلی این سلسه‌نشست‌ها بر این فرض استوار است که ساختارهای سلطه‌، با ایجاد «ادراک حسی مسلط»، امکان شناخت واقعیت را از توده‌ها سلب می‌کنند. برجر به عنوان مثال در جستار Revolutionary Undoing با اتکا به آرای ماکس رافائل، استدلال می‌کند که کارکرد هنرِ انقلابی نه بازنمایی صرف، بلکه عملی برای «گشودن» و درهم‌شکستن این ساختار ادراکی تحمیلی است تا از این مجرا، زمینه برای ظهور آگاهیِ انتقادی فراهم گردد. این مسئله در مواجهه با دو پدیده‌ی سیاسی معاصر یعنی جنگ و ظهور فاشیسم نئولیبرال از اهمیت روش‌شناختی ویژه‌ای برخوردار است. اطلاعات بیشتر👇 https://t.me/bidarcourses/1099

برای آشنایی بیشتر با دوره‌ی مطالعاتی «صلح مسلح»، عناوین جلسات و اساتید همراه ، فلایر دوره را ورق بزنید. نگاهی دقیق‌تر به مسیری که قرار است جنگ را، فراتر از میدان نبرد و از چشم‌اندازهای گوناگون، مورد توجه و‌مطالعه قرار دهد. 🕊️

دوره‌ی مطالعاتی «صلح مسلح» دپارتمان مطالعات بینارشته‌ای مرکز روان‌پزشکی و روان‌شناسی رانه برگزار می‌کند: جنگ تنها یک رخداد تاریخی یا نظامی نیست؛ تجربه‌ای است که می‌تواند بدن، حافظه، زبان، رابطه و امکان زیستن انسان را دگرگون کند. در دوره‌ی مطالعاتی «صلح مسلح»، طی ۲۰ نشست، ۲۰ روایت و از ۲۰ چشم‌انداز متفاوت، جنگ را از منظرهای گوناگون و در گفت‌وگویی میان‌رشته‌ای مورد مطالعه قرار می‌دهیم؛ از بدن و تروما تا حافظه و سوگواری، از هنر و ادبیات تا رسانه، از شهر و حقوق تا سیاست، رابطه و زندگی پس از جنگ. 📅۲۰ جلسه | از مرداد تا مهرماه ۱۴۰۵ 💻برگزاری آنلاین در بستر Google Meet 🗓شنبه و سه‌شنبه ⏰ساعت ۲۲:۰۰ تا ۲۳:۳۰ به وقت تهران 📌 جهت ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر، از طریق تلگرام یا پیامک با شماره‌ی ۰۹۹۰۱۱۰۱۰۰۶ با ما در ارتباط باشید. t.me/raneheducation «صلح مسلح»؛ دعوتی است به اندیشیدن به تداوم جنگ در زمانه‌ی صلح.

#روز_ملی_دماوند #ایران

هلدرلین، رمان «هیپریون»: «جایی که مردمانش به زیبایی عشق می‌ورزند، جایی که نبوغ هنرمندانشان را ارج می‌نهند، آن‌جا روحی جهانی همچون نَفَس زندگی وزیدن می‌گیرد، ذهن خاضع پدیدار می‌گردد، خودپسندی از میان می‌رود؛ در آن‌جا تمامی قلب‌ها پرهیزکارند و بزرگ، و الهام قهرمانانی می‌زاید. چنین کسانی موطن تمامی مردمان‌اند و در آن‌جا آن انسان غریب نیز میلِ سکنی گزیدن دارد. اما آن‌جا که به طبیعت الهی و هنرمندانش بی‌حرمتی می‌شود، آه! آن‌جا والاترین شادی زندگی از میان رفته و هر ستارهٔ دیگر را حالْ بهتر از زمین است. در آن‌جا تمامی مردمان، اگرچه زیبا به دنیا می‌آیند، هرچه می‌گذرد درنده‌خوتر و سترون‌تر می‌گردند؛ روحیهٔ نوکرمآبانه رشد می‌کند، و همراه با آن جسارتی وهن‌آمیز. افراط‌کاری همراه با مصائب خود، و نیز گرسنگی و ترس از قحطی ازدیاد می‌یابد؛ برکت هر سال بدل به نفرینی می‌شود و همهٔ خدایان از این‌جا می‌گریزند.» #وقایع_نگاری_جنون #جورجو_آگامبن #فرهاد_محرابی @qoqnoospub

روزی دگر؛

📚کتاب «وقایع‌نگاری جنون: شرحی بر زندگی فریدریش هلدرلین در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۴۳» نوشتهٔ جورجو آگامبن را می‌توان‌ بازگشتی عمیق به مفهوم «عادت» (habit) در فلسفهٔ او دانست که از خلال روایت زندگی شاعر پرآوازهٔ آلمانی، فریدریش هلدرلین، به بازتعریف رابطهٔ میان زندگی، زبان و امر سیاسی می‌پردازد. نقطهٔ عزیمت کتاب، بازاندیشی در مفهوم «جنون» است. آگامبن جنون هولدرلین را نه یک فروپاشی روانی، بلکه نوعی «جنون عامدانه» و روشی برای «سکونت» (inhabiting) در ورای هنجارهای عقلانیت مدرن می‌داند. این جنون، «عادتی» است که سوژه آن را نه کاملاً منفعلانه می‌پذیرد و نه فعالانه می‌سازد، بلکه به‌تدریج در آن سکنی می‌گزیند. بدین‌سان، تجربهٔ زیسته‌ای شکل می‌گیرد که از دوگانهٔ عقل و جنون فراتر می‌رود و زندگی را نه به‌عنوان امری زیست‌شناختی، بلکه همچون «شکلی تکین از حیات» بازتعریف می‌کند. دومین مضمون کلیدی کتاب، پیوند میان «زبان و شعر» است. آگامبن با واکاوی «اشعار برج» هولدرلین نشان می‌دهد که چگونه شاعر با گسستن از قواعد نحوی و معنایی، زبانی را پدید می‌آورد که به‌جای بازنمایی جهان، خود به مکانی برای «درنگِ هستی» بدل می‌شود. چنین رویکردی، به‌گفتهٔ منتقدان، کتاب را به تأملی در باب «ناکارآمدسازیِ ماشین زبان» بدل می‌سازد که با پروژهٔ کلی‌تر آگامبن برای «ازکاراندازیِ» (destituting) ساختارهای سلطه هماهنگ است. سومین خصیصه، بُعد سیاسی کتاب است. آگامبن تنهایی هولدرلین در برج توبینگن را به‌مثابهٔ یک «وضعیت استثناییِ» وارونه تفسیر می‌کند: عقب‌نشینی‌ای که نه انفعال، بلکه راهی برای خنثی‌سازیِ قدرتِ حاکمیتی (sovereign power) است. این «زیستن در سکون»، نمونه‌ای است از آنچه آگامبن «سیاست آینده» می‌نامد: سیاستی که به‌جای تصاحب قدرت، شکل‌های جدیدی از اجتماع را بر پایهٔ «عادت» و «کاربرد آزادِ خویشتن» بنا می‌کند. در نهایت، نوآوری روش‌شناختی کتاب است که سیمایی تحسین‌برانگیز دارد: آگامبن از «وقایع‌نگاری» استفاده می‌کند و به‌جای تحلیل علی-معلولی، رویدادهای زندگی هلدرلین را در کنار هم قرار می‌دهد تا «تصویر بزرگ» یا «حقیقتِ شمایل‌گون» یک زندگی را هویدا سازد. به این اعتبار، کتاب نه‌فقط یک تک‌نگاری صرف، بلکه قطعه‌ای ضروری برای تکمیل پازل پروژهٔ هومو ساکر (Homo Sacer) و کاوشی فلسفی در باب معنای زیستن در جهانی بی‌سامان است. #وقایع_نگاری_جنون @qoqnoospub #فلسفه #فلسفه_ادبیات #فلسفه_روانشناسی #فلسفه_سیاسی #روش‌شناختی @kaveh_farhadi