Post #20248

Ислоҳ? Инсон ўзини ислоҳ қилсагина, атрофи ислоҳ бўлади. Тафаккурни тўғрилаш лозим. Инсон кўп ишларини ҳис-туйғулар орқали қилади. Ҳис-туйғулар қалбга мойил, қалбдан қилинади. Қалбингизда боригина зоҳирига чиқади. Қалбга кираётган нарсаларни тафаккур қилсак, қалбга киритмас эдик. Шунинг учун тафаккурда гап катта. Қалбингиз пок бўлсагина, атрофга манфаат улаша оласиз. Қалбингиз моғор экан, билингки, атроф муҳитингиз ҳам моғорлашади. Зоҳирда яхши, чиройлидир. Аммо ботиний қаралса, қалб қораланиб, кирдан ҳоли эмас. Ислоҳни тафаккурни ишга солиб, қалбингизни пок қиласиз. Абдулқодир Жийлоний айтадилар: “Ислоҳ қилиш фақатгина ўзининг хатоларини тан олиш билан бошланади”, деган экан. Инсон ожизлигини тан олиб, ўзлигини англаса ва шукр қилиш орқали муваффақиятга эришади.