Post #21525

Мен оддий одамман! Оёғим ерда, Чангу-ғуборларни ютиб тўйганман. Қадамлар остида қолмасин дея, Кўнглимни осмонга элтиб қўйганман! Мен оддий одамман! Истаган киши, Қадримни тепкилаб ўтмоққа қодир. Юрагим тош каби улоқтирсалар, Ҳеч қандай кўргилик бўлмайди содир! Мен оддий одамман! Тупроқдан чиққан, Ва яна тупроққа қайтмоғим тайин. Ва сизни маҳлиё қилган бу дунё, Ишонинг, ишонманг, менга бир тийин! Мен оддий одамман! Сиздан фарқим шу, Ҳаммадан, ҳамиша меҳр кутганман. Аммо келаверган зулмларидан, Минг битта еримдан синиб кетганман. Мен оддий одамман, оддий йўловчи, Карвонин ортида итлар галаси. Фақатки ичимда, қаеримдадир, Доим эшитилар шернинг наъраси. Сиз ҳам ўтаяпсиз гуср-гусрлаб, Кўнглимнинг устидан босиб қадамни. Қайдан ҳам кўзингиз илғасин, айтинг, Ёнингизда юрган оддий одамни. Малика Тавфиқ