Post #98

Наступным прыпынкам у гэтым картаграфічным экскурсе ёсьць непрымыкаючая картаграма. Метад грунтуецца на простай ідэе зьмяняць плошчу рэгіёнаў адпаведна значэньням. Гэтая ж ідэя, дарэчы, робіць такі метад віуалізацыі падступным пры аналізе: ёсьць аблуднае жаданьне параўнаць плошчы рэгіёнаў між сабою. Бяда ў тым, што ў максымальным значэньні рэгіён будзе мець сваю арыгінальную плошчу, якая ва ўсіх рэгіёнах розная. Такім чынам, 100 умоўных адзінак у Жабінкаўскім раёне візуальна (па плошчы) будуць тоесныя 25-ці адзінкам Лунінеччыны, што, вядома ж, можа стварыць пэўную блытаніну пры аналізе. Вядома, ёсьць розныя падыходы і няма патрабаваньняў трымацца выключна ў першапачатковых геаграфічных межах. Але ў адваротным выпадку паўстае праблема напластаваньня рэгіёнаў. Яшчэ адной праблемай ёсьць мудрагелістыя формы рэгіёнаў з рознымі выгінамі і дзіркамі, што таксама можа спрычыніцца да напластаваньня аб'ектаў і ўскладніць аналіз.