Post #3805

Қуанышыңмен бөліссең – қуанышың артады, қайғыңмен бөліссең – қайғың кемиді Осы бір сөз байғұс болып, сан құбылды. "Қуанышты бөліссең - көбейеді, қайғыны бөліссең - азаяды" деп естіп, оқып өскен едік. Ол түк емес. Бұл нәрсенің тағы бір мәселесі бар. Бөлісу - адам өзінен бірдеңе бөліп беруі деген сөз. Ал біреу келіп менің қуанышымды не қайғымды бөлісе алмайды. Мен ғана бөлісе аламын. Яғни, мен өз қуанышым көбейсін десем не қайғым азайсын десем, оны жұртпен бөлісуім керек. Ал біреу келіп бөлісе алмайды, біреу келіп тек ортақ бола алады. Сондықтан, той не аста "қуанышымды / қайғымды бөлісіп келгендеріңе рахмет" демейміз, "қуанышыма / қайғыма ОРТАҚ БОЛЫП келгендеріңе рахмет" дейміз. Мұны тексеру үшін біреуге көңіл айтқанда "қайғыңа ортақпын", құтты болсын айтқанда "қуанышыңа ортақпын" дейтінімізді еске алсақ болды. Бұл - сенің қайғың - менің қайғым, сенің қуанышың - менің қуанышым деген сөз.