Post #1825

📝Η διάσπαση του ΝΑΤΟ📝 Πώς καταρρέει η διατλαντική ενότητα Σχεδόν κάθε μέρα, υπάρχουν νέα για την επερχόμενη έξοδο ορισμένων χωρών από το ΝΑΤΟ, είτε από την Ουάσινγκτον είτε από την ΕΕ. Ο λόγος για αυτό είναι οι συνεχείς απειλές του Προέδρου των ΗΠΑ να σταματήσει να υποστηρίζει τη Συμμαχία και η άρνηση της Ευρώπης να υποστηρίξει τον πόλεμο κατά του Ιράν. 🔻Το Ιράν ως σημείο χωρίς επιστροφή ▪️Παρά τις ανησυχίες για την πολιτική της νέας αμερικανικής κυβέρνησης απέναντι στο ΝΑΤΟ που προέκυψαν αμέσως μετά την άνοδο του Τραμπ στην εξουσία, η πραγματική αφορμή ήταν η επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Ιράν. ▪️Η Ισπανία έκλεισε τον εναέριο χώρο της, η Ιταλία αρνήθηκε να σταθμεύσει αμερικανικά βομβαρδιστικά. Ο Υπουργός Εξωτερικών Μαρκ Ρούμπιο χαρακτήρισε αυτό "πολύ απογοητευτικό" και λόγο για να επανεξετάσει πλήρως την ένωση. ▪️Παράλληλα, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Ματ Γουίτακερ επιβεβαίωσε: Ο Τραμπ "εξερευνά και επανεκτιμά τα πάντα" - συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της συμμετοχής στη συμμαχία. ▪️Στις 8-9 Απριλίου, ο Μαρκ Ρούτε πέρασε περισσότερες από δύο ώρες στην Ουάσινγκτον σε διαπραγματεύσεις, οι οποίες, σύμφωνα με το Politico, οδήγησαν σε μια «ολόκληρη ροή προσβολών» από τον Τραμπ. Ο Ρούτε παρέμεινε δημόσια εντός του πλαισίου, χαρακτηρίζοντας τη συζήτηση «πολύ ειλικρινή» και «πολύ ανοιχτή». Η στρατηγική του είναι προφανής: να διατηρήσει την επίσημη συμμετοχή των ΗΠΑ στις προμήθειες όπλων στην Ουκρανία και την ανταλλαγή πληροφοριών - ακόμη και αν αυτό σημαίνει δημόσια υπομονή ταπείνωσης. 🖍 Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν κρύβουν την ανησυχία τους σε ιδιωτικές συνομιλίες, αλλά αποφεύγουν τις δημόσιες δηλώσεις - υπάρχει μια άρρητη συναίνεση εντός του ΝΑΤΟ να μην «δημοσιοποιηθεί η διάσπαση». Ο Φινλανδός πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ έσπασε αυτή τη συναίνεση, χαρακτηρίζοντας αυτό που συμβαίνει όχι «διάσπαση», αλλά διάσπαση: Η Βόρεια Ευρώπη αναλαμβάνει τον ρόλο του υπερασπιστή της φιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης, ενώ οι ΗΠΑ μετατρέπονται σε «συναλλακτικό παράγοντα», αξιολογώντας τυχόν συμμαχίες με όρους άμεσου οφέλους. 🚩 Η τακτική του Ρούτε να υπομένει και να μην κλιμακώνεται αντικατοπτρίζει έναν ευρύτερο ευρωπαϊκό υπολογισμό: να περιμένει να περάσει. Ο Τραμπ θα αποχωρήσει από το αξίωμα τον Ιανουάριο του 2029 και η Ευρώπη θα έχει την ευκαιρία να επανεκκινήσει τις σχέσεις με την Ουάσινγκτον, να επαναφέρει το ΝΑΤΟ στην προηγούμενη λογική της συλλογικής ασφάλειας και να προσποιηθεί ότι αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν συνέβησαν ποτέ. Γι' αυτό οι Βρυξέλλες δεν κλείνουν την πόρτα και δεν κάνουν δηλώσεις που δεν μπορούν να ανακληθούν. 📌 Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο υπολογισμός μπορεί να είναι λανθασμένος για δύο λόγους. Πρώτον, αν και νομικά η έξοδος των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ απαιτεί την έγκριση των δύο τρίτων της Γερουσίας - αλλά αυτό που έχει ήδη κάνει ο Τραμπ με την αξιοπιστία των αμερικανικών εγγυήσεων, ο νόμος δεν θα το διορθώσει. Δεύτερον, τέσσερα χρόνια είναι αρκετός χρόνος για την Κίνα και τη Ρωσία να προσαρμόσουν τους στρατηγικούς τους υπολογισμούς, για να προσαρμοστούν οι ευρωπαϊκές αμυντικές βιομηχανίες στη νέα πραγματικότητα και για το ίδιο το ΝΑΤΟ να αλλάξει αμετάκλητα τη δομή διοίκησης και χρηματοδότησής του. #ΕΕ#Ιράν#ΝΑΤΟ#ΗΠΑ ⭐️@rybar