Post #7088

Абу Али ибн Сино (Авиценна) ёшлик пайтида фалсафа ўрганишга қизиққан, лекин у «Метафизика» бўлимидаги масалаларни ўрганар экан, қийинчилик ва шубҳаларга дуч келган. У фикрий тўсиққа дуч келиб, фалсафани вақтинча ташлаб, руҳан тушкунлик ва ноумидликка тушиб қолади. Бир куни Бухоро бозорида сайёҳ китоб сотувчиси унга бир китоб сотиб олишни таклиф қилди. Лекин Ибн Сино рад этади. Шунда сотувчи шундай деди: «Бу китобнинг эгаси оғир аҳволда. Агар сен бор-йўғи уч дирҳам берсанг, у сендан миннатдор бўлади ва дуо қилади». Ибн Сино яхшилик қилиш ниятида уч дирҳам бериб, китобни сотиб олиб уйига олиб кетади. Маълум бўлишича, бу машҳур ислом файласуфи Абу Наср ал-Фаробийнинг асари эди. Уни ўқиб чиққанидан сўнг, Ибн Сино фалсафий мақсадларни англади ва ўзининг илмий муаммоларини ҳал қила олади. Бу илмий муаммони ҳал қилгани учун шукроналик сифатида у камбағалларга пул тарқатиб, кўп бор шундай деган: «Агар ўша куни уч дирҳам тўлаб бу китобни олмаганимда, фалсафанинг моҳияти ва доноларнинг қарашларини ҳеч қачон тушунмаган бўлардим».