Post #653062

♦️روضه‌خوان میانماری 🔹همین یک جمله کافی بود تا بغض، میان آن همه آدم راه خودش را باز کند و در آخر مجلس یک نفر را از پا بیاندازد. زنی از میانمار، روبه‌روی مسجدی در قم ایستاده بود و از رنج دوری خانواده، مهاجرت و دلبستگی‌اش به امام حسین(ع) می‌گفت؛ اما آنچه دل آدم را می‌لرزاند آن یک جمله بود، جمله‌ای که اشک همه را درآورد، حتی خودش! 🔹قصه شکستن مرزها همیشه شنیدنی است؛ قصه پل‌هایی که از روی باورهای آدم عبور می‌کنند و این یک پل بلند بود، پلی خونین که «نایپیداو» را به «تهران» وصل می‌کرد. 🔹یادداشت مرتضی‌درخشان را در تصاویر بخوانید @Tv_Fori