Post #6891

قرعهٔ ما و بار امانتی که آسمان نتوانست کشید سیاه‌ترین روزها رو سپری کردیم. واضحه که هیچ چیز جز کشتار عزیزانمون ارزش توجه نداره. ما حتی هنوز فرصت نکردیم جوری که شأن چنین فاجعه‌ایه، بهش بپردازیم. اعداد و ارقام از توان پردازش ما در چند روز و هفته خارجه. اما قطعاً تک‌تک‌شون رو خواهیم شناخت. با اتصال قطره‌چکانی به فضای مجازی، سیل عکس و نام‌ها بر حافظه‌مون جاری شده. هنوز نام و چهرهٔ قبلی رو حفظ نکردیم که بعدی و بعدی و بعدی‌ها بر سرمون آوار می‌شه. این نام‌ها، این چهره‌ها و این قصه‌های زندگی و مرگ در دست و ذهن ما امانت می‌مونه، تا زنده‌ایم و بعد که ما هم نبودیم کسانی هستند این امانت رو لای حریرِ حافظهٔ ایرانی نگه دارند. فعلاً پیشاروی این بار عظیم ایستادیم تا آرام آرام نام‌ها و نشان‌ها، چهره‌ها و یادها رو در بایگانیِ وجدان جمعی‌مون ثبت و ضبط کنیم — تا ابد؛ تا بعد از ما؛ تا بعد از بعدی‌های ما؛ تا بعد از همهٔ بعدی‌ها... @Garajetadayoni | گاراژ