Post #7132

این پاراگراف هم از آقای میزِس در سالگرد بیست‌ودوم بهمن ۵۷ ــ در باب نقش روشنفکران. این حرف درستی نیست که توده‌ها مشتاقانه خواستار سوسیالیسم‌اند و هیچ راهی برای مقاومت در برابرشان وجود ندارد. توده‌ها به این دلیل از سوسیالیسم حمایت می‌کنند که به تبلیغات سوسیالیستی روشنفکران اعتماد دارند. این روشنفکرانند ــ نه عوام ــ که افکار عمومی را شکل می‌دهند. این عذر ناموجهی از سوی روشنفکران است که باید تسلیم توده‌ها شوند. آنها خودشان ایده‌های سوسیالیستی را ایجاد و در مغز توده‌ها کرده‌اند. هیچ پرولتر یا پرولترزاده‌ای در تشریح و تفصیل برنامه‌های مداخله‌گرایانه و سوسیالیستی مشارکت نداشته است. نویسندگان این برنامه‌ها همگی پیشینۀ بورژوایی داشته‌اند. نوشته‌های ابهام‌آلود ماتریالیسم دیالکتیکی، نوشته‌های هگل، پدر مارکسیسم و ناسیونالیسم تجاوزخوی آلمانی، کتاب‌های ژرژ سورل، جِنتیله و اشپِنگلِر را مردم عادی نمی‌خواندند؛ این نوشته‌ها نبود که توده‌ها را مستقیماً به حرکت درمی‌آورد، بلکه روشنفکران بودند که آن نوشته‌ها را عامه‌پسند می‌کردند. بازی‌های فکریِ روشنفکران ناگهان می‌تونه بُردی نامعلوم پیدا کنه و ملتی رو به جاهایی ببره که فکرش رو هم نمی‌کرد. توده‌ها توهمات روشنفکران رو زندگی می‌کنند و یگانه باطل‌السحر روشنفکری بازاره؛ عینیات بازاری روشنفکری رو سم‌زدایی می‌کنه. از کتاب سوسیالیسم، لودویگ فون میزس #سوسیالیسم @Garajetadayoni | گاراژ