Post #7311

وال‌استریت ژورنال: زیر فشار ترامپ، ایران درمی‌یابد که دوستانش کمک چندانی نمی‌کنند چین و روسیه طی سال‌های اخیر روابط نزدیک‌تری با تهران برقرار کرده‌اند، اما در شرایطی که رژیم جمهوری اسلامی با جدی‌ترین تهدید آمریکا برای بقای خود در دهه‌های اخیر روبه‌روست، تمایل اندکی برای ارائه کمک نظامی مستقیم نشان داده‌اند. ادامهٔ مقاله در دو پست: ایران سال‌ها تلاش کرده روابط نظامی خود را با چین و روسیه تقویت کند، اما این شرکای قدرتمند اکنون تمایلی ندارند در صورت حمله احتمالی ایالات متحده به ایران، به‌طور مستقیم وارد عمل شوند. روسیه و ایران هفته گذشته رزمایش دریایی کوچکی را در خلیج عمان برگزار کردند؛ نمایشی از قدرت که در مقایسه با توان نظامی گسترده‌ای که آمریکا در دریا و خشکی در منطقه مستقر کرده، بسیار محدود بود. به گزارش رسانه‌های دولتی ایران، رزمایشی با حضور کشتی‌هایی از چین، روسیه و ایران نیز قرار است به‌زودی در تنگه هرمز برگزار شود. به گفته تحلیلگران، ایران پس از آن‌که در جنگ ۱۲ روزه ماه ژوئن با اسرائیل و آمریکا بخش‌هایی از توان موشکی، پدافند هوایی و دیگر قابلیت‌های نظامی‌اش آسیب دید، تلاش کرده با کمک چین و روسیه ذخایر موشکی و سامانه‌های دفاعی خود را بازسازی کند. اما پکن و مسکو تمایل چندانی به ارائه کمک نظامی مستقیم در صورت صدور دستور حمله از سوی رئیس‌جمهور ترامپ نشان نداده‌اند. دنی سیترینوویچ، مقام پیشین اطلاعات نظامی اسرائیل و پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات امنیت ملی در تل‌آویو، می‌گوید: «آن‌ها منافع خود را فدای رژیم ایران نخواهند کرد. امیدوارند رژیم سرنگون نشود، اما قطعاً برای مقابله نظامی با آمریکا وارد جنگ نخواهند شد.» برای پکن، هم‌راستایی آشکار با تهران می‌تواند روابط مهمش با ترامپ را خدشه‌دار کند؛ ترامپ قرار است در ماه مارس برای دیدار با شی جین‌پینگ به چین سفر کند. چین بزرگ‌ترین خریدار نفت ایران است و بازاری حیاتی برای جلوگیری از فروپاشی اقتصاد تحت تحریم ایران محسوب می‌شود. هرچند پکن مانند تهران خواهان مهار قدرت آمریکا است، اما نزدیک‌شدن بیش از حد به جمهوری اسلامی می‌تواند روابطش با کشورهای خلیج فارس را به خطر اندازد. برای مسکو نیز محاسبه مشابه است، اما حتی فوری‌تر: پرهیز از دور کردن ترامپ و سوق دادن او به نزدیکی بیشتر با اوکراین، بر کمک به تهران اولویت دارد. زمانی که ترامپ در دوره نخست ریاست‌جمهوری خود از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ که در دولت اوباما منعقد شده بود خارج شد، رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، علناً بر تقویت روابط با مسکو و پکن تأکید کرد و گفت: «باید به شرق نگاه کنیم، نه غرب.» سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، که به‌تدریج به صدایی قدرتمندتر در ساختار رهبری ایران تبدیل شده، روسیه را به‌عنوان تأمین‌کننده احتمالی تسلیحات پیشرفته و چین را به‌عنوان منبع فناوری می‌دید. اما این سیاست، دستاوردهای امنیتی بسیار کمتری از آنچه تهران انتظار داشت به همراه داشته است. علی واعظ، کارشناس ایران در گروه بین‌المللی بحران مستقر در بروکسل، می‌گوید: «ایرانی‌ها از این وضعیت گلایه دارند. آن‌ها می‌خواهند چین و روسیه بیشتر کمک کنند، اما چاره‌ای جز تکیه بر همین دو کشور ندارند، چون گزینه بهتری در اختیار ندارند.» توان نظامی که آمریکا در خاورمیانه مستقر کرده، به ترامپ این امکان را می‌دهد که به‌جای حمله محدود و مقطعی مانند عملیات «Midnight Hammer» در ژوئن علیه سه سایت هسته‌ای ایران، یک جنگ هوایی چند هفته‌ای و گسترده را در نظر بگیرد. در مقابل، ناو بالگردبر روسی که در رزمایش اخیر شرکت داشت، پس از پایان تمرین در روز پنجشنبه منطقه را ترک کرد. رهبران ایران طی دهه‌های اخیر با نگرانی سقوط یا تضعیف رژیم‌ها در عراق، افغانستان، لیبی، یمن و سوریه را دنبال کرده‌اند. همچنین شاهد تضعیف شدید متحدان منطقه‌ای خود، حزب‌الله و حماس، بوده‌اند. گزارش‌ها حاکی از آن است که ترامپ در حال بررسی یک حمله محدود اولیه برای وادار کردن ایران به پذیرش شرایط آمریکا در مذاکرات هسته‌ای است؛ اقدامی که با هدف اعمال فشار انجام می‌شود اما از یک حمله تمام‌عیار که می‌تواند به تلافی گسترده منجر شود، کوتاه‌تر خواهد بود. تحلیلگران مؤسسه بروکینگز می‌نویسند اگر رژیم ایران در پی حمله آمریکا سقوط کند، چین تلاش خواهد کرد جریان بدون وقفه نفت را تضمین کند و با دولت جانشین ارتباط برقرار کند تا از هم‌راستایی آن با ایالات متحده جلوگیری کند. ایران برای مسکو نیز شریک مهمی است، به‌ویژه پس از آن‌که آمریکا ماه گذشته نیکلاس مادورو، متحد روسیه در ونزوئلا، را برکنار کرد. با این حال، بعید است ولادیمیر پوتین در صورت حملات آمریکا به یاری ایران بشتابد ادامه در پست بعد @Garajetadayoni | گاراژ