محتوای پست
🔸اقبال لاهوری؛ پیوند عقلِ غربی و عشقِ شرقی در مسیر کرامت انسانی فرطوسی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران: 🔹️ظهور و بروز اقبال لاهوری در ایران محصول وضعیت خاص کشورهای اسلامی و ایران بود. پدیده استعمار شومی بود که مسلمانان به دشواری تصور میکردند بتوانند استقلال کامل به دست آورند. نوعی خودباختگی وجود داشت که شخصیت حقوقدان و ادیبِ دغدغهمندِ هویت، یعنی اقبال، را بر آن داشت تا ادبیات نهیب زدن را به کار ببرد و در این راستا بسیار موفق بود. 🔹️ما اقبال را آنگونه فهمیدیم که آن زمان لازم داشتیم؛ اقبال انقلابی، اقبالی که نفی دیگری در آن پررنگ بود. مواجهه اقبال از نقطه نظر شرق و غرب مطرح بود و عنوان فارسی همایش «تعامل شرق و غرب» بسیار سنجیده انتخاب شد که اقبال چگونه آن را میبیند. 🔹️اقبال غرب را دیده بود و از شرق برخاسته بود. مظاهر تمدن غرب ذهنش را مشعوف کرده بود، اما عشقی که در شرق دیده بود چنان از او دلبری کرده بود که میگفت عقل سرد غربی بدون عشق گرم شرقی ره به جایی ندارد. او میکوشید جهانهایی که در بیرون میدید در درون خود ارتباط برقرار کند. 🔹️اقبال علمی که در غرب میدید پرشکوه بود، اما وقتی از اخلاقِ ریشهدارِ شرقی تهی میشد، میتوانست به چاقوی سردی تبدیل شود که به قصد کشتار به کار افتد. از همین رو نگران بود و تأکید داشت پیشرفت مادی باید از رهگذر حفظ کرامت انسانی به دست بیاید. 📌اخبار ایرنا را در بله | روبیکا | سروش پلاس | ایتا | جهان دنبال کنید @IRNA_1313