Post #1822

‍ یادداشت جناب وکیل شاهین پزشک زاد دوباره اظهار نظر شخصی و غیر کارشناسانه با خواندن نظر رئیس دادگستری خراسان درباره عدم حضور وکیل در جلسات صلح و سازش به یاد خاطره ای افتادم که بازگو کردنش خالی از لطف نیست . سال ۸۷ بود که موکلی رجوع کرد و گفت منزل مسکونی ام را دادم سازنده بسازد چهار سال است گذشته خانه خراب شده ام پنجاه درصد کار جلو رفته و سازنده هم ول کرده چسبیده به پروژه‌ دیگرش . بموجب اسنادی که داشت طرح دعوا نمودم . در جلسه رسیدگی قاضی محترم که اکنون وکیل هم شده است . شروع به نصیحت و ارشاد کرد که صلح و سازش چقدر خوب است . در این اثنا خوانده دعوی پیشنهاد کرد که بجای دو واحد که سهم موکل است دو واحد دیگر در پروژه دیگر به او بدهد . موکل بنده که از این گذر زمان عاصی شده بود . پرید و خوانده را بغل کرد و گفت آقا قبول من دیگر از مستأجری خسته شدم . بنده از دادگاه تقاضا کردم باتوجه به اینکه اساسا نمی دانیم خوانده در مورد دو واحد آپارتمان وعده داده شده مالکیت دارد یا خیر جلسه تجدید شود ایشان اسناد خود دال بر مالکیت خود را ارائه دهند که اگر سازشی در دادگاه منعقد می شود؛ با ارائه اسناد و مدارک باشد . قاضی محترم گفت جناب وکیل اینها که راضی اند شما چرا ایراد می کنید بگذارید تمام شود . گفتم جناب قاضی شما که دارید گزارش اصلاحی تنظیم می کنید اصلا احراز فرموده اید این دو پلاک ثبتی متعلق به خوانده است؟ جواب این بود آقا در گزارش اصلاحی بنده کاتبم . رو به موکل کرد و گفت چکار می کنی؟ بنویسم یا می خواهی چهار سال دیگر دنبال خانه و کاشانه ات بدوی به هر حال من هم حکم دهم خوانده اعتراض می کند تو بدو او بدو طول می کشد . موکل بنده که انسان تقریبا بی سوادی بود دوباره سازنده را بوسید و سازش کردند . بنده هم به موکل گفتم هر عواقبی داشته باشد خود دانی . کار تمام شد . تا سال ۹۸ همان موکل زنگ زد که آقا، سازنده بعد ۶ سال آپارتمان رو تحویل داد .بعد متوجه شدیم این دو واحد سهم دیگری بوده؛ بنده مجبور شدم پول مالک بدهم تا یکی از آپارتمانها را سند بزنم .اما هنوز آپارتمان دوم مانده است . چه کنم ؟ من هم گفتم همان قاضی که گزارش اصلاحی نوشت . وکیل شده برو پیش او بپرس . حال خطاب به رئیس محترم دادگستری خراسان . جناب رئیس ، مسائل حقوقی اگر تخصصی نبود کاسب محل را می گذاشتند حکم ،همه کارها حل میشد . یکی یه مو سیبل خود را گرو می گذاشت همه چیز حل می شد . همان اتفاقی که شوراهای حل اختلاف به وجود آمد و اگر حضور وکیل و اصرار آنها نبود تضیع حقوق بیشتر از اینها حادث می شد .اصلا دیگر نیاز به تصویب قانون و دانشکده حقوق نبود که من و همکاران شما در اوایل ورود به دانشگاه هی بخوانیم و چیزی نفهمیم ؛ حتی پس از فارغ التحصیلی هم در آزمونها حدود هشتاد درصدد نمره شأن به ده نرسد . از طرفی قضات دادگستری به جهت کثرت پرونده ها یا تجربه یا هر دلیل دیگر ممکن است خیلی از مسائل از ذهنشان دور بماند لذا این تفکر و توصیه در جایگاه جنابعالی بسیار بعید است . ولی بینشی که از وکیل دادگستری در ذهن شما می باشد ؛ کاملا اشتباه است . برخلاف کارمندان دولت و قضات که نیاز حسن سابقه بر جلب موکل ندارند و حقوقشان ماهانه واریز می شود وکیل است که حسن سابقه اش بسیار مهمتر از هر موضوعی است که شما بفکرتان خطور می کند . کافی است در شهر دهان به دهان شود وکیل فلانی بی سواد است. کار آن وکیل تمام است . لذا تقاضا دارم بینش خود را نسبت به وکیل دادگستری تغییر دهید. چراکه استثنائ چه به جهت بی اطلاعی یا فساد برخی وکلا و قضات . اصل را مخدوش نمی کند . @Tannver