Post #88615

کسی را به خلوتت راه بده، که برای بودن و ماندنش نیازی نباشد دست به قد و قواره‌ات بزنی. نیازی نباشد برای راضی نگه داشتنش، رنگ مورد علاقه‌ات، تفریحت، راه رفتنت، پوشیدنت، و خندیدنت را عوض کنی، و بشوی آدمی که هیچوقت نبوده‌ای. کسی را به خلوت دلت راه بده، که تو را با همین چهره و باطن بخواهد. با همین لبخند، با همین طرز راه رفتن، با همین لحن صحبت کردن و نوع زندگی. کسی را بخواه که تو را دوست داشته باشد بخاطر آنچه که هستی، نه بخاطر آنچه که او دوست دارد باشی …