Post #131

احتکار و افزایش قیمت اقلام مورد نیاز مردم، از جمله ی این موارد است. همچنین به واسطه به هم خوردن تعادل در واکنش متناسب، ایجاد نقصان در ارائه خدمات پزشکی به افراد مشکوک و مبتلا به کرونا و نیز ارائه تجهیزات رایگان، می تواند حق بر بهداشت و سلامت افراد جامعه را نقض نماید. در سطح کلان، تشدید فشارها بر ایران که به واسطه ایجاد بحران در جریان تحریم ها، در حوزه های اقتصادی و رفاهی و بهداشتی و دارویی، نمایان شده است، مسئولیت سنگین حقوقی ناقضان و مدعیان پوشالین حقوق بشر را دیگر بار به نحوی عریان به رخ می کشد. این در حالی است که ارائه اطلاعات و رهنمودهای صحیح در خصوص این بیماری حق بنیادین و انسانی کلیه شهروندان است که با تمشیت مدیران کشور و رسانه ملی و پزشکان متخصص با محوریت وزارت بهداشت، صورت می پذیرد و لیکن پاره ای ضعف ها در این خصوص و به ویژه مداخلات دیگر عوامل تأثیر گذار، می تواند فروکاستی تأثیرات برنامه های ملی و تشتت و سردرگمی و تبعات ناشی از آن را در این زمینه در پی داشته باشد. فارغ از هجمه هایی که در این شرایط از روی عداوت و سیاست زدگی انجام می شود، ضعف هایی نیز در خ سیستم ایمنیِ اجتماع ایران در مقابله با آفات و ویروس ها، قابل رصد است که کنترل و رفع و تدبیر آن میتواند جامعه را در شرایط مشابه برای واکنش های متناسب و اثربخش تجهیز نماید. در حقیقت، ژرف اندیشی در بحران های اخیر، واگویه نوعی بیماری فرهنگی در اجتماع ما است که شاید در طول هزاران سال مانعی جهت تحقق جامعه مدنی و توسعه یافتگی در سطح مطلوب آن بوده است. بی دلیل نیست که طرح های بلندنظرانه در اسناد بالادستی کشور آنطور که باید رنگ و بوی حقیقت به خود نمی گیرد. نوعی پارادایم ذهنی- فکری که در سایه نگاه ها و تفسیرهای عجولانه و تغلیط تک بعدی نگری در جامعه نمایان می شود، نیاز به گونه ای پوست اندازی، دگردیسی و دگرگونه گی فرهنگی را در جامعه ایرانی بیش از پیش آشکار می سازد. کشور ما در سطوح عام و خاص، نیازمند گذار فرهنگی و بلوغ معرفت شناختی و عقلانی در بستر تعاملات اجتماعی است. حرکت نوین اجتماعی –فرهنگی جامعه ایران باید به سمت آگاهی بخشی، صداقت پیشگی، اعتماد سازی، قانون گرایی، مشارکت دهی و فرهنگ سازی مستمر متمایل شود تا نویدبخش برساخت جامعه ای هم اندیش، هم گرا و هم افزا باشد. بی شک، بازسازی و نوسازی مولفه های فرهنگی بر پیکر اجتماع رنجیده کنونی، مسیری دشوار و پرپیچ و خم، اما مقدور و ممکن است و در عین حال، رهیافتی در افق پیشرفت فرهنگی اجتماع ایران خواهد گشود که به نظر حلقه گمشده توسعه در این کشور است. با برسازی قالب های رفتاری و بهبود زیرساخت های فرهنگی، در مواجهه با یک بحران، تمامی گرایش ها و صاحب نظران و آحاد مردم، می توانند نقش بایسته خود را با ملاحظه دیگر نقش ها در یک فرایند هم افزا ایفا نمایند. همچنین، در بحران های بهداشتی از این قبیل، پزشکی و طب، روانشناسی، جامعه شناسی، سیاست، رسانه و دیگر مولفه ها به ویژه در سطح مدیریت جامعه می توانند با همگرایی و همکاری، یکپارچگی را در عموم مردم افزایش داده و طرح ها و اقدامات ملی را در بحران های اینچنینی مدیریت و راهبری کنند. طبیعتاً خروجی این فرایند، افزایش حراست و محافظت از حقوق شهروندی افراد جامعه خواهد بود؛ اکنون که در این شرایط حساس که به مثابه صحنه های جنگ می ماند و تحقق و تامین حقوق فردی در پرتو حقوق اجتماعی میسر است بدون تردید همه باید گوش به فرمان وزیر بهداشت به عنوان فرمانده ستاد مبارزه با کرونا بوده و وی را در این راه پر مخاطره همراهی کنیم و قدردان پزشکان و پرستاران و کادر درمانی کشور باشیم که با ایثار و گذشت و کار و تلاش شبانه روزی در خط مقدم این صحنه حضور دارند و به خدمت صادقانه به همنوعان خود می پردازند. بدون تردید تاریخ این صحنه های زیبای تبلور اخلاق و معنویت را هرگز از یاد نخواهد برد هم چنانکه صحنه های ایثار و گذشت این عزیزان در دوران دفاع مقدس را هرگز از یاد نبرد.