Post #9968

سخنرانی سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در هفدهمین نشست مجمع الجزیره در دوحه/۱: عالیجنابان، همکاران ارجمند، بانوان و آقایان، السلام علیکم 🔹مایه افتخار است که در این مجمع فرهیخته سخن می‌گویم و به بنیادی‌ترین مسئله منطقه خود می‌پردازم: فلسطین. اجازه دهید سخنم را با حقیقتی آغاز کنم که منطقه ما آن را طی دهه‌ها تجربه‌ دردناک آموخته است و امروز جهان نیز بار دیگر، با هزینه‌ای انسانی و فاجعه‌بار، در حال درک آن است:«فلسطین تنها یکی از مسائل متعدد نیست.» 🔹فلسطین، مسئله محوری عدالت در غرب آسیا و فراتر از آن است. فلسطین قطب‌نمای راهبردی و اخلاقی منطقه ماست. آزمونی است برای سنجش اینکه آیا حقوق بین‌الملل هنوز معنا دارد، آیا حقوق بشر واقعاً جهانی است، و آیا نهادهای بین‌المللی برای حمایت از ضعیفان ایجاد شده‌اند یا صرفاً برای توجیه قدرتِ قدرتمندان است. 🔹برای نسل‌ها، بحران فلسطین عمدتاً به‌عنوان پیامد اشغال غیرقانونی و انکار یک حق مسلم شناخته می‌شد: حق تعیین سرنوشت یک ملت. اما امروز باید بپذیریم که این بحران بسیار فراتر از مفهوم اشغال رفته است. آنچه در غزه شاهد آن هستیم صرفاً جنگ نیست. «درگیری» میان دو طرف برابر نیست. پیامد ناخواسته تدابیر امنیتی هم نیست. آنچه رخ می‌دهد، نابودی عامدانه و گسترده حیات غیرنظامیان است. این، نسل‌کشی است. 🔹هزینه انسانی جنایات اسرائیل در غزه، وجدان بشریت را جریحه‌دار کرده است. این فجایع قلب جهان اسلام را شکافته و در عین حال میلیون‌ها انسان دیگر را نیز، از مسیحیان و یهودیان گرفته تا پیروان همه ادیان، به لرزه درآورده است؛ آنان که هنوز باور دارند جان یک کودک ابزار چانه‌زنی نیست، گرسنگی سلاح نیست، بیمارستان میدان نبرد نیست و قتل خانواده‌ها دفاع مشروع محسوب نمی‌شود. 🔹امروز فلسطین تنها یک تراژدی نیست؛ آینه‌ای است در برابر جهان است. آینه‌ای که نه‌تنها رنج فلسطینیان، بلکه شکست اخلاقی کسانی را بازتاب می‌دهد که توان متوقف کردن این فاجعه را داشتند، اما به‌جایش، آن را توجیه کردند، امکان‌پذیر ساختند یا عادی جلوه دادند. 🔹اما فلسطین و غزه صرفاً یک بحران انسانی نیست. این وضعیت به بستری برای پروژه‌ای بزرگ‌تر و خطرناک‌تر بدل شده است: پروژه‌ای توسعه‌طلبانه که زیر پرچم «امنیت» دنبال می‌شود. این پروژه سه پیامد دارد کا هر سه عمیق و نگران‌کننده: 🔹پیامد نخست، جهانی است. رفتار رژیم اسرائیل در فلسطین و مصونیتی که به آن اعطا شده، نظم حقوقی بین‌المللی را به‌شدت تضعیف کرده است. باید این واقعیت را صریح بیان کنیم: جهان در حال حرکت به‌سوی وضعیتی است که در آن حقوق بین‌الملل دیگر حاکم بر روابط بین دولت‌ها نیست. 🔹خطرناک‌تر از همه، سابقه‌ای است که در حال شکل‌گیری است: اینکه اگر دولتی از پوشش و حمایت سیاسی کافی برخوردار باشد، می‌تواند غیرنظامیان را بمباران کند، جمعیت‌ها را محاصره نماید، زیرساخت‌ها را هدف بگیرد، افراد را فراتر از مرزها ترور کند و همچنان مدعی مشروعیت قانونی باشد. این صرفاً مسئله فلسطین نیست؛ این یک بحران جهانی است. ما نه‌تنها شاهد تراژدی فلسطین، بلکه شاهد دگرگونی جهان به جایی هستیم که در آن قانون جای خود را به زور می‌دهد. 🔹پیامد دوم، منطقه‌ای است. پروژه توسعه‌طلبانه اسرائیل، تأثیری مستقیم و بی‌ثبات‌کننده بر امنیت تمامی کشورهای منطقه داشته است. 🔹امروز رژیم اسرائیل آشکارا مرزها را نقض می‌کند، حاکمیت کشورها را زیر پا می‌گذارد، مقامات رسمی را ترور می‌کند، عملیات‌های تروریستی انجام می‌دهد و دامنه نفوذ خود را در جبهه‌های مختلف گسترش می‌دهد و همه اینها را نه پنهانی، بلکه با احساس مصونیت و استحقاق انجام می دهد زیرا آموخته است که پاسخگویی بین‌المللی در کار نخواهد بود. 🔹بی‌پرده باید گفت: اگر مسئله غزه از طریق ویرانی و جابه‌جایی اجباری «حل‌وفصل» شود، اگر به الگو تبدیل گردد، کرانه باختری هدف بعدی خواهد بود. الحاق سرزمین‌ها به سیاست رسمی بدل خواهد شد. این همان جوهره چیزی است که سال‌ها از آن با عنوان پروژه «اسرائیل بزرگ» یاد شده است. 🔹بنابراین پرسش این نیست که آیا اقدامات اسرائیل تنها فلسطینیان را تهدید می‌کند یا نه؛ پرسش این است که آیا منطقه، آینده‌ای را خواهد پذیرفت که در آن مرزها موقتی، حاکمیت مشروط، و امنیت نه بر اساس قانون و دیپلماسی، بلکه بر پایه جاه‌طلبی‌های یک اشغالگر نظامی تعریف می‌شود. 🔹پیامد سوم، ساختاری است و شاید خطرناک‌ترینِ آنها. پروژه توسعه‌طلبانه اسرائیل مستلزم تضعیف کشورهای پیرامونی است، از نظر نظامی، فناورانه، اقتصادی و اجتماعی، تا این رژیم همواره برتری راهبردی خود را حفظ کند. 🔹در چارچوب این پروژه، اسرائیل آزاد است زرادخانه نظامی خود را بدون هیچ محدودیتی گسترش دهد، از جمله سلاح‌های کشتار جمعی که خارج از هرگونه نظام بازرسی قرار دارند. 🔸@s_a_araghchi