Post #3063

🔺️وقتی صدای انفجار می‌آید: راهنمای کامل واکنش مناسب بر اساس سن فرزند لحظه انفجار، وحشتناک‌ترین لحظه است. صدای مهیب، لرزش زمین، تاریکی احتمالی. واکنش ما در این لحظه، تعیین‌کننده میزان ترس و آرامش کودک است. 🔶نوزادان (۰ تا ۲ سال) واکنش آنها: 🔸از صدای بلند می‌پرند 🔸شروع به گریه می‌کنند 🔸تنش بدن مادر را حس می‌کنند در لحظه انفجار چه کنیم: 🔸فوراً در آغوش بگیرید 🔸محکم و آرام بغلشان کنید 🔸پوست به پوست بودن بهترین آرامش است بدوید به سمت نقطه امن 🔸نوزاد را محکم به سینه بچسبانید 🔸سرش را با دستتان بپوشانید صدای آرام و یکنواخت 🔸لالایی زمزمه کنید (حتی اگر صدا ندارید) 🔸فقط تکرار کنید: «هیس... هیس...» اگر کودک شیرخوار است 🔸اگر در نقطه امن هستید، به کودک شیر بدهید 🔸مکیدن شیر برای کودک، آرم‌بخش است 📌هرگز: 🔺سرشان داد نزنید 🔺تکانشان ندهید 🔺چشم و گوششان را نپوشانید (می‌ترسند) 🔶 کودکان نوپا (۲ تا ۴ سال) واکنش آنها: 🔸جیغ می‌زنند یا گریه می‌کنند 🔸دستشان را می‌گیرند سمت شما 🔸ممکن است خشکشان بزند و نتوانند حرکت کنند در لحظه انفجار چه کنیم: دستشان را محکم بگیرید 🔸اگر می‌توانند بدوند، دستشان را بگیرید 🔸اگر خشکشان زده، بغلشان کنید و ببرید حرف نزنید، فقط حرکت کنید 🔸در لحظه انفجار وقت توضیح نیست 🔸بگویید: «بیا بریم جای امن، من هستم» بعد از رسیدن به نقطه امن 🔸محکم بغلشان کنید 🔸بگویید: «آمد، گذشت، ما اینجاییم با هم» اگر خیلی ترسیده‌اند 🔸بگذارید گریه کنند 🔸نگویید «نترس»، بگویید «آره صدا ترسناک بود، من هستم» 📌 هرگز: تنهایشان نگذارید حتی برای چند ثانیه 🔺دستشان را ول نکنید 🔺اخبار را جلویشان نگاه نکنید 🔶کودکان ۴ تا ۷ سال واکنش آنها: 🔸می‌ترسند و سؤال می‌کنند: «چی شد؟» 🔸ممکن است گریه کنند یا به شما بچسبند 🔸واکنش شما را می‌سنجند در لحظه انفجار چه کنیم: دستشان را بگیرید و ببرید 🔸بگویید: «بیا بریم جای امن، بعد بهت می‌گم» 🔸محکم و قاطع باشید، اما نه خشن بعد از رسیدن به نقطه امن 🔸بغلشان کنید 🔸اول آرامش را به آنها بدهید، بعد توضیح توضیح ساده 🔸«یه صدای بلند بود، مثل رعد و برق. تموم شد، ما اینجاییم.» 🔸«من هستم، پیشتم، نترس.» نفس عمیق با هم 🔸«بیا مثل من نفس بکشیم» 🔸دم از بینی، بازدم از دهان بعد از فروکش کردن 🔸یک بازی کوچک کنید یا آب بدهید 📌 هرگز: 🔺جواب سؤالشان را در لحظه با جزئیات ندهید 🔺بهشان نگویید «چیزی نیست» 🔺اگر خودتان ترسیده‌اید، سعی کنید صدایتان نلرزد کودکان ۷ تا ۱۲ سال واکنش آنها: 🔸می‌فهمند چه خبر است 🔸ممکن است سعی کنند قوی باشند و ترسشان را نشان ندهند 🔸سؤالات دقیق می‌پرسند در لحظه انفجار چه کنیم: با قاطعیت بگویید کجا بروند 🔸«برو حمام، زودتر!» 🔸دستشان را بگیرید و ببرید بعد از رسیدن به نقطه امن 🔸بغلشان کنید اگر اجازه می‌دهند 🔸اگر نمی‌دهند، کنارشان بنشینید واقعیت را ساده بگویید 🔸«بله انفجار بود. نزدیک بود یا دور؟ معلوم نیست. تا خبر نداریم، همینجا می‌مونیم.» به آنها مسئولیت بدهید 🔸«مراقب خواهرت باش» 🔸«کیفت رو بردار بیار اینجا» 🔸احساس مفید بودن، ترس را کم می‌کند بعد از فروکش کردن 🔸با هم آب بخورید 🔸چند نفس عمیق بکشید 🔸اگر دوست دارند، درددل کنند 📌 هرگز: 🔺بهشان دروغ نگویید («نزدیک نبود» در حالی که بوده) 🔺جلویشان وحشت نکنید 🔺اخبار لحظه‌ای را با آنها مرور نکنید 🔶 نوجوانان (۱۲ تا ۱۸ سال) واکنش آنها: 🔸کامل می‌فهمند 🔸ممکن است خشمگین یا مضطرب شوند 🔸ممکن است سعی کنند نقش محافظ را بازی کنند 🔸یا برعکس، گوشه‌گیر شوند در لحظه انفجار چه کنیم: با احترام و جدی 🔸«بیا بریم جای امن، بعداً حرف می‌زنیم.» 🔸دستور ندهید، همراهشان بروید بعد از رسیدن به نقطه امن 🔸اگر می‌خواهند حرف بزنند، گوش دهید 🔸اگر نمی‌خواهند، کنارشان بمانید احساساتشان را تأیید کنید 🔸«حق داری عصبانی باشی.» 🔸«منم می‌ترسم، طبیعیه.» اگر می‌خواهند کمک کنند 🔸بگویید چه کار می‌توانند بکنند 🔸«برق‌ها رو چک کن»، «مراقب بچه‌ها باش» واقعیت را پنهان نکنید 🔸با آنها صادقانه حرف بزنید 🔸اما امید را هم بگویید 📌هرگز: 🔺تحقیرشان نکنید («تو چی می‌فهمی») 🔺احساساتشان را نفی نکنید 🔺به زور بغلشان نکنید اگر نمی‌خواهند