TGTGInsightintelligentia telegramLIVE / telegram public index
← Teacher Azam
Teacher Azam avatar

TGINSIGHT POST

Post #3425

@TeacherAzam

Teacher Azam

Visiones13,200Numerus visionum
EditumApr 604/06/2026, 02:04 PM
Contentum scripti

Contentum

1941-yilda Ikkinchi Jahon urushiga kirishni AQSh xalqining 97 foizi qo‘llab-quvvatlagan bo‘lsa, bugun, 2026-yilga kelib, Erondagi harbiy harakatlarni yoqlayotganlar atigi 41 foizni tashkil qilmoqda. Bu AQSh tarixidagi eng past anti-ko‘rsatkich Nega dunyoning eng qudratli armiyasiga ega bo‘lgan davlat fuqarolari endi tashqi harbiy aralashuvlardan bu qadar charchadi? Bu haqida New York Times ajoyib maqola e’lon qilgan ekan. Men sizga uni tushuntirib beraman. 1️⃣ Hukumat bergan va’dalarining ustidan chiqmadi Amerikaliklarning urushni qo‘llab-quvvatlashi Iroq va Afg‘onistondan so‘ng pasaygan. Sababi, 2001-yil 11-sentabr teraktidan keyin xalq g‘azab va qasos hissi bilan Afg‘onistonga urush ochilishini 92% ovoz bilan yoqlab bergan edi. Xuddi shunday, 2003-yilda Iroqqa “ommaviy qirg‘in qurollari bor” degan bahona bilan bostirib kirilganda ham xalq (76%) bunga ishonib hukumatga ruxsat bergandi. 20 yillik Afg‘oniston urushi trillionlab dollar zararga, minglab amerika askarlarining o‘limiga va oxir-oqibat qo‘shinlar sharmanda bo‘lib chiqib ketishiga olib keldi. Iroqdan esa hech qanday “qirg‘in quroli” topilmadi. Xalq o‘zining siyosiy elitalari tomonidan aldanilganini, urushlar asosan neft korporatsiyalari va qurol ishlab chiqaruvchilar boyishi uchun qilinganini tushunib yetdi. Shu sababli endi urush degan so‘z ularda patriotizm emas, balki g‘azab uyg‘otmoqda. 2️⃣ Eron voqeasi 2026-yilga kelib Eron bilan bo‘layotgan mojaroga amerikaliklarning atigi 41 foizi rozi bo‘lyapti. Nega? Chunki oddiy amerikalik ishchi o‘ylayapti: “Eron mening uyimga hujum qildimi? Yo‘q. Menga xavf solyaptimi? Yo‘q. Unda o‘zimizdan 10 ming kilometr uzoqlikdagi davlatga borib urushishdan bizga nima foyda?‘ Odamlar aniq maqsadi va qachon tugashi noma’lum bo‘lgan janjallarga qo‘shilishni xohlamaydi. 3️⃣ O‘zingnikini yaxshilab qo‘y Eng muhim faktorlardan biri — bu inflyatsiya va tirikchilik. Xalqni geopolitika, strategik ustunlik yoki xorijdagi demokratiya kabi balandparvoz gaplar qiziqtirmay qo‘ydi. Oziq-ovqat narxi oshib, uylarning ijarasi qimmatlab ketayotgan bir paytda, amerikaliklarni faqatgina o‘z daromadlari qiziqtiradi. Boshqa davlatlarni bombardimon qilishga milliardlar sarflaguncha, mamlakat ichidagi yo‘llarni o‘ngla, tibbiyotni arzon qil, degan kayfiyat jamiyatda yuribdi. Amerikada hamma narsa qimmatlashib boryotgani haqida postlarimiz ko‘p anaqqisa ) 4️⃣ Axborot ochiqligi 1940 yoki 1950-yillarda axborot to‘liq hukumatning monopoliya qo‘lida (radio va gazeta) bo‘lgan. Tashviqot (propaganda) osongina odamlar ongiga singdirilgan. Bugun esa smartfonlar orqali odamlar urushning dahshatlarini, halok bo‘layotgan begunoh insonlarni va rasmiy kanallar aytmaydigan ikkinchi tomon haqiqatlarini to‘g‘ridan-to‘g‘ri ijtimoiy tarmoqlarda ko‘rmoqda. Bu narsa jamoatchilik fikrining bo‘linib ketishiga olib keldi. Shunaqa gaplar, bu ketishda bo‘lsa, xalq hukumatga ishonmay qo‘yadi Yaqinlaringizga ulashib qo‘ying @teacherazam