De Bezem

De leiding van de Dinaso Militanten Orde (DMO) in 1934, met op de achterste rij, tweede van rechts Antoon Lint. Vooraan zevende van links Jef François, naast hem Joris Van Severen, Jef Missoorten en Arthur Nollet. François was de tweede man van de DMO toen deze foto genomen werd. @DeBezem

"Verveeld met woorden, verveeld met boeken, Ik zoek in mijn fierheid De daad van redding en verlossing. Verveeld met woorden, verveeld met boeken, Ik wil het zwaard dat eindelijk snijdt Mijn overwinning in de strijd." - Emile Verhaeren @DeBezem

“Steeds is de vijand eensgezind en tweedracht scheidt wie heilige zaken binden; hoe kunnen wij op zege veilig hopen zoo tweedracht ons verdeelt?” - Cyriel Verschaeve, 1934 @DeBezem

Hier het eerste deel van "De nieuwe Orde" - een grootschalig historisch onderzoek naar België tijdens het interbellum en de Tweede Wereldoorlog, geproduceerd door Maurice de Wilde. @DeBezem

"Sterven als strijder is niet sterven, het is het eeuwige leven stormenderhand veroveren. Sober zelfbewustzijn, onbevangen fierheid, kordate oprechtheid, correctheid en beleefdheid, en, door dit alles, een imponeerende en veroverende levenshouding.” - Joris van Severen, 2 april 1936 @DeBezem

Naoorlogs DiNaSo: Het Verbond Recht en Orde Het Verbond Recht en Orde (VRO) ontstond in 1960 uit een samenwerkingsverband tussen de Nederlandse Nationalisten Jeugdbeweging en enkele oud-dinaso leden. Het VRO opereerde zowel in België als in Nederland en voerde actie in beide landen. Hun blad 'Vrij Dietsland' werd uitgegeven in het Nederlands alsook in het Frans. Wat opvalt aan het naoorlogse DiNaSo is dat ze meer geöriënteerd leek te zijn op het scheppen van een bredere solidaristische orde in heel Europa. Ook kwam de nadruk meer te liggen op solidariteit door middel van het socialisme en trouw aan de Dietse staat, in plaats van aan het Dietse volk. Een ander punt van verschil was dat het naoorlogse DiNaSo ook voor een inlijving van Zuid-Afrika in de Dietse cultuurgemeenschap pleitte. Het VRO werd ontbonden in 1969 na onderlinge onenigheid, later stroomden de meeste leden door naar de Dietsche Solidaristische Beweging (DSB) @DeBezem

Storm Afdeling van de Algemene Nederlandse Fascisten Bond, onder bevel van ‘opperbevelhebber’ Jan Baars. (1932) De Algemene Nederlandse Fascisten Bond was een afscheiding van de vereniging De Bezem. De ANFB was een partij van de daad, die zich voornamelijk onderscheidde door ordeverstoringen. Vergaderingen van de ANFB ontaarden niet zelden in ‘zaalgevechten’ met communisten en socialisten, en de knokploegen van de ANFB vielen ook regelmatig bijeenkomsten van hun rivalen binnen. De ANFB verwierp het antisemitisme en het binnenlands nationaalsocialisme. De houding van de partij ten opzichte van het Duitse nationaalsocialisme is ambigu; enerzijds was zij erop tegen wegens het antisemitisme, anderzijds zag men het toch als een voorbeeld en stelde zij dat ieder land zijn eigen fascisme nodig had dat rekening zou houden met de situatie in dat land en de aard van het volk. @DeBezem

Een jonge Cornelis van Geelkerken spreekt bij de Nederlandse Oranje-Nationalisten (1925) Leider van de Oranje-Nationalisten was Coenraad van der Voort van Zijp, burgemeester van Maartensdijk. Hij was al eerder voor de Anti-Revolutionaire Partij lid van de Tweede Kamer geweest. De NON lijkt het niveau van autoritaire en ontevreden studieclub nooit te hebben ontstegen. Omdat de Oranje-Nationalisten weinig aanhang kregen filosofeerden Van der Voort van Zijp en Van Geelkerken over de levensvatbaarheid van de bestaande fascistische groepjes en zij kwamen tot de slotsom dat die geen van alle toekomst hadden wegens het ontbreken van een goede leider. Hun ongelijk werd achter snel bewezen, want beide heren en van Geelkerken zelf raakten later betrokken bij het begin van de NSB. Door zijn burgemeesterschap komt de naam Van der Voort van Zijp nog steeds voor op straatnaambordjes. Er is tot op heden discussie over een mogelijke naamsverandering. @DeBezem

Het Studicentrum Joris van Severen, in samenwerking met voormalige leden van de JvS orde (een dinaso verzetsgroep tijdens de bezetting van België) houden elk jaar op 20 mei een herdenkingsceremonie voor de Verdinaso-leider in Abbeville. Deze herdenking bestaat…

Vandaag op 20 Mei 1940, 80 jaar geleden, werd Joris Edmond Edouard Van Severen een martelaar door zijn dood door Franse en Belgische verraders te Abbekerke. In het heersende oorlogsklimaat werden enkele prominente Belgische fascisten gearresteerd en gedeporteerd naar Frankrijk. De Franse militairen kregen later de opdracht om de 78 gevangenen uit de weg te ruimen. Ze haalden hen willekeurig per vier of vijf uit de kelder en schoten hen standrechtelijk dood. Nadat twaalf mensen doodgeschoten waren probeerden Van Severen en Jan Rijckoort — zijn secretaris en vriend — door bemiddeling verder bloedvergieten te voorkomen, maar ze werden beiden met een nekschot gedood. In totaal vonden die nacht 21 mensen de dood. De Bezem eert van Severen en zal zijn herinnering nog vele jaren laten voortleven. Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer, op U zo wil ik bouwen, Verlaat mij nimmermeer. WERE DI! Joris van Severen ᛉ 19 juli 1894 — ᛣ 20 mei 1940 @DeBezem

Beginselverklaring van het Frysk Fascisten Front (1933-1934) Het FFF werd opgericht door Rintsje Piter Sybesma, die al actief was in de Friese beweging. “Als nieuwste ster aan het fascistisch firmament verscheen in de laatste week van Mei 1933 het Frysk Fascisten Front (F.F.F) onder leiding van vooraanstaande figuren uit de Friesche beweging – de dichter-veearts R.P. Sybesma te Heereveen en de candidaat-notaris J.M. van der Goot te Sondel”, rapporteert de Centrale Inlichtingen Dienst in 1933. Na een aantal brochures te hebben uitgegeven, heeft de partij nauwelijks activiteiten ontplooid en had ze ook op papier een zeer korte levensduur. Sybesma en waarschijnlijk de rest van de partij zijn in 1934 overgegaan naar de NSB. Later werd Sybesma lid van de NSNAP en uiteindelijk de Nederlandsche SS. In 1941 bezocht Sybesma dan ook Weimar, als gezant van de Germaansche SS. In de beginselverklaring plaatst het FFF zich naast de andere volkse bewegingen door te pleiten voor erkenning van de Friese volksgemeenschap.