Post #248

Tong nurlari hali yer bag‘riga singib ulgurmagan, mayin shabada maysalarni ohista tebratar, olisdagi tosh devor soyasida esa bir bola hayotning ilk sir-asrorlarini kashf etayotgandek. U yerga engashgancha, qo‘llarini zang bosgan eski nasos dastasiga mahkam qistirib, suv chiqarish ilinjida harakat qiladi. Ko‘zlarida bolalarga xos beg‘ubor qiziqish, lablari esa sabrsizlik bilan qimtigan. Uning boshidagi shapkasi, yelkasidagi biroz kattaligi bilinib turgan sport kiyimi – qishloqning soddaligi va samimiyligidan darak beradi. Atrof yashillik bilan o‘ralgan, uzoqda xira tusdagi gullar ochilib yotibdi, xuddi tabiatning o‘zi bu manzaraga jon baxsh etgandek. Zanglagan nasos esa vaqt o‘tishi bilan hayot qanchalik sinovli ekanini yodga soladi. Bu manzara – qishloqning jonli nafasidir. Bolalik orzularining beg‘ubor jilosi, hayotning sokin va tiniq oqimi aks etgan. Suv keladimi-yo‘qmi, bu muhim emas – asosiy narsa harakatning o‘zi, beg‘ubor bolalikning qadrli onlari. Deb ta'riflab berdi ChatGPT)) 👉🏻@mukhammadman