Post #1031

‏سال ۱۳۸۲ (بیست سال پیش) موبایل و اینترنت همراه نداشتیم که اول صبح با چشم باز کردن و ریفرش صفحه از اخبار مهم مطلع بشیم. صبح زود من از سر جنت‌آباد با مینی‌بوس (خط شهرزیبا انقلاب) رفتم به سمت مدرسه (روبروی دانشگاه تهران). (اون زمان در دبیرستان خوارزمی جمعه‌ها هم کنکور آزمایشی داشتیم) وقتی رسیدم میدان انقلاب با دیدن چادرهای جمع‌آوری کمک‌های مردمی تازه فهمیدم بم زلزله اومده. یعنی چند ساعت بعد از زلزله‌ای با ۳۵.۰۰۰ تا ۵۰.۰۰۰ کشته، خیلی از مردم هنوز از خبر اتفاقی به این مهمی، بی‌خبر بودند. ‌ مقایسه کنید با امروز که اگر در شهری زلزله خفیفی رخ بده، چند ساعت بعد همه ما متوجه خبر زلزله و خسارت و تلفات احتمالی و ابعاد مختلف قضیه شدیم. ‌ چقدر توی این سال‌ها موبایل و اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، نشر اخبار در هر زمینه‌ای رو لحظه‌ای و گسترده کرده. چیزی که برای خیلی‌ها خوشایند نیست... و در همه این سال‌ها، هر روز با بهانه و ابتکار جدیدی، در راستای کنترل این موضوع تلاشی ناموفق داشته‌اند. ‌ 🖥@MiladNouriChannel