د پوسټ مینځپانګه
خزان سرد دلگیر 🍂 ظاهرا اینترنت همه وصل شد و همه چیز به روال طبیعی خودش برگشت و چرخ کسبوکارها هم شروع به چرخیدن کرد. کاش واقعا همینطور بود. در این مدت کوتاه اما بلند، در باطن چیزی عوض شد که نمیدانم کی مثل قبل خواهد شد. یا اصلا مثل قبل خواهد شد؟! ذهن خیلی از افرادی که در حوزه کاری خودم میشناسم پر از سوالاتی شده که قبلا نبود. هر از گاهی وسط گپوگفتها برخی از این سوالها از ذهن دوستان بیرون میاد: اگه دوباره اینترنت رو قطع کنن چی؟ جدی میخوان اینترنت رو ملی کنن؟ یعنی واقعا براشون مهم نیست کسبوکار ما خوابیده؟ فکر کنم قراره به جای لیست سیاه لیست سفید برای فیلترینگ تهیه کنن! اون سایته که رزومه میفرستادی بین شرکتهای آلمانی برات کار پیدا میکرد اسمش چی بود؟ شنیدی ترکیه ویزای توریستیشو تغییر داده؟ هلند بهتره یا آلمان؟ باید به اون دوستم که فنلانده هم زنگ بزنم آمار شرکتهای اونجا هم بگیرم. و کلی سوال و فکر از این دست که حداقل غلظت آنها قبلا کمتر بود. این روزها کافیه سری به توئیتر بزنی تا این موضوع رو بیشتر لمس کنی. متاسفانه در این مدت کوتاه اما بلند، چیزی در خیلیها تغییر کرد که نمیدانم با کدام ابزار اندازهگیری میشود روی آن عدد گذاشت یا با کدام بسته دلجویی میشود آن را تسکین داد. چیزی به اسم امید، از سر بیتدبیری. توسط دولتی که شعارش تدبیر و امید بود. اینروزها من هم مثل خیلی از دوستان و افرادی که میشناسم مدام از خودم میپرسم آیا من اشتباه نکردم سالها قبل از ایران نرفتم؟! آیا اشتباه نمیکنم الان اینجام؟! آیا سال بعد همچنان باید اینجا باشم؟! شاید این فرصت مناسب باشه برای اینکه من به سهم خودم بابت طراحی ربات تلگرامی که در ایجاد موج #تا_۱۴۰۰_با_روحانی موثر بود، از همه عزیزان عذرخواهی کنم 🙏😔 کاش پاییز همچنان دوستداشتنی میماند 🍂 این پست صرفا یک دلنوشته شخصیست و هدف آن تشویق کسی به رفتن یا ماندن نیست 🧡 این پست در اینستاگرام @MiladNouriChannel