Post #1939

Eşref Şemi-zade 🔸️“KÖZYAŞ DİVAR” pomasından Şair olsañ, şiiriñe Oquycını tabındır. Onıñ yürek tellerini İñlet, sızlat, alındır. Şair olsañ, ömrüñ boyu Halqnen sevin, halqnen kül! Halqnen çekiş, halqnen ağla, Halqnen yaşa, halqnen öl!.. Ölü doğğan “şiir” degil, Añlaşılmaz sır degil, Zır-zıbıldaq yumor degil, Çalma-çırma yır degil. Qandırıcı nefis söznen Oquyıcı kütleniñ Şuurını kenişletmek Olmalı tüp maqsadıñ… El arzusı erkin olsa, El arzusın er aqlar. Şair közü mergin olsa, Şair namın el saqlar. Özü malüm, er beyt yazğan Adam şair olalmaz. Böyle “şair” halq qalbinden Bir çımqım yer alalmaz. Aksine, aşq qucağında Uçan suvday çağlağan, Er adımda öz bahtını Halq bahtına bağlağan, Bir şeyge pek öküngende Efkârından yırlağan, Bir şeyge pek sevingende Göñlü coşıp ağlağan, Sevgen işi üzerinde Gecelegen, künlegen. Amma özü qafiye ne, Vezin nedir bilmegen, Yahşılıqçün yardan atqan, Ruhu zengin, gür adam, Güzellikten ğıda tapqan İçi-tışı bir adam, Arzularğa baş olmağa Er kesten pek qadirdir, Doğıp şiir yazmasa da, Eñ aqiqiy şairdir. 🔸️1958 s. #şiir