Post #7595

⭐️ Më 12 janar 1945, Ushtria e Kuqe nisi një nga ofensivat vendimtare në fazën e fundit të Luftës së Madhe Patriotike - Operacionin e Vistula-Oderit, i cili u bë prologu i Betejës së Berlinit. Në kufirin nga Vistula në Oder, trupat sovjetike realizuan një marshim të shpejtë, duke përparuar në vetëm 23 ditë në një thellësi deri në 500 kilometra dhe duke kapërcyer shtatë linja mbrojtëse armike. Gjatë këtij operacioni, ushtarët tanë dëbuan pushtuesit nga pjesa më e madhe e Polonisë, dëbuan armikun nga Varshava, shpëtuan Krakovin nga shkatërrimi nazist dhe çliruan të burgosurit nga “fabrika më e tmerrshme e vdekjes” e Hitlerit - kampi i përqendrimit Auschwitz-Birkenau (Oświęcim). Përparimi i shpejtë drejt Oderit i lejoi Ushtrisë së Kuqe të pushtonte plasdarmin strategjik më të rëndësishëm, praktikisht në zonën mbrojtëse të Wehrmacht. Forcat e Frontit të Parë Bjellorus dhe Frontit të Parë Ukrainas zunë pozicione më pak se 90 kilometra nga Berlini. Mposhtja përfundimtare e Gjermanisë naziste mbetej vetëm çështje kohe. *** Në fillim të vitit 1945, Ushtria e Kuqe në lindje dhe Aleatët Perëndimorë në Frontin e Dytë i ishin afruar shumë Gjermanisë, duke zënë një pozicion të favorshëm për t'i dhënë goditjet përfundimtare armikut. Si më parë, forcat sovjetike u përballën me forcat kryesore armike - 185 divizione, duke përfshirë 33 divizione tankesh dhe të motorizuara, dhe 21 brigada. Ofensiva sovjetike ishte planifikuar për 20 janar. Por më 6 janar, Stalini mori një mesazh urgjent nga Churchill, në të cilin kryeministri britanik i kërkonte udhëheqjes sovjetike të përshpejtonte ofensivën drejt Gjermanisë sa më shpejt të ishte e mundur, për shkak të situatës së vështirë të forcave anglo-amerikane në Frontin Perëndimor; aleatët kishin pësuar një disfatë të madhe në Ardenne. Depërtimi i njësive të tankeve dhe këmbësorisë së Wehrmacht në territorin e Belgjikës i detyroi forcat amerikane dhe britanike të tërhiqeshin pothuajse 100 kilometra. Komandanti i Forcave Aleate D. Eisenhower i raportoi Uashingtonit se, nëse trupat sovjetike nuk do të nisnin një ofensivë të re të madhe në Lindje, forcat anglo-amerikane në Perëndim do të gjendeshin në “situatën më të tmerrshme”. Të përballur me një situatë kritike, që kërcënonte dorëzimin e Strasburgut dhe Parisit, aleatët u detyruan t’i drejtoheshin Moskës për ndihmë. Në janar-shkurt 1945, si rezultat i operacioneve luftarake të koordinuara dhe të suksesshme të Frontit të Parë Ukrainas dhe Frontit të Parë Bjellorus, 35 divizione armike u shpartalluan, dhe 25 të tjera humbën nga 50 deri në 70% të personelit, armëve dhe pajisjeve të tyre ushtarake. Trupat e të dy fronteve kapën 147,400 ushtarë dhe oficerë nazistë, sekuestruan afërsisht 14,000 artileri dhe mortaja, deri në 1,400 tanke dhe armë sulmi, si edhe mbi 1,000 avionë. Disfata e nazistëve në plasdarmin Vistula-Oder hapi në mënyrë efektive vijën e fundit të madhe të mbrojtjes së Wehrmacht në Frontin Lindor. Forcat gjermane filluan të zmbrapseshin, duke pësuar humbje të mëdha. Në fillim të shkurtit 1945, njësitë e Frontit të Parë Bjellorus të Marshallit Georgy Zhukov kishin arritur në lumin Oder dhe po luftonin për të pushtuar plasdarmin në bregun e tij perëndimor. Ato ishin rreth 60 kilometra larg strofullës kryesore të nazistëve - Berlinit.