Post #1019

Бундан ташқари, «Безбожник» («Худосиз») номли журнал ҳам бўлган. У 1925 йил март ойидан 1941 йил июнигача Москвада нашр этилган. 1926–1932 йилларда журнал ойига икки марта чиқарилган, бошқа йилларда эса ойлик нашр сифатида чоп этилган. Бу журнал “Курашчан худосизлар иттифоқи” Марказий кенгашининг расмий, безакли – яъни тасвирий материалларга бой нашри ҳисобланган. У асосан кенг меҳнаткашлар оммасига мўлжалланган бўлиб, саҳифаларида мақолалар, очерклар ва бадиий асарлар мунтазам бериб борилган. Журналнинг асосий мақсади динни масхара қилиш ва уни марксизм нуқтаи назаридан танқид қилиш эди. Шу билан бирга, унда “Курашчан худосизлар иттифоқи”нинг маҳаллий ячейкалари олиб борган атеистик тарғибот ишлари ҳам ёритилган. Журнал саҳифаларида машҳур карикатурачи рассомларнинг ишлари ҳам кенг ўрин олгани унинг таъсир доирасини янада кучайтирган. Нашрнинг адади маълум даврларда 200 минг нусхагача етгани, унинг совет атеистик мафкурасини оммалаштиришда муҳим восита бўлганини кўрсатади. P.S.: Юқоридаги нашрлар коммунистик мафкуранинг динни фақат чеклаш эмас, балки уни ижтимоий онгдан сиқиб чиқаришга қаратилган ахборот стратегиясининг бир қисми бўлган. Шу маънода, улар совет давлатининг мафкуравий назорат механизми қандай ишлаганини яққол намоён этади. 👉🏻Каналга уланиш – @uz_sfa