Садржај поста
Қатор-қатор масжид солинг, бари бекор, Ибодатда қойим бўлинг, такрор-такрор, Жойнамозда ухлаб қолинг, бўлиб бедор, Фаросатдан қисган бўлса бари бекор. Намозни канда қилмай, дейсиз лофчи, Дунё деган, ўтар кетар ёлғон фолчи, Аршни ларзон қилар экан битта томчи, Фаросатдан қисган бўлса, бари бекор. Мол топасиз, кўз тутмайсиз эртасига, Шариатда рухсат бор деб тўрттасига, Уй қурасиз, жаҳаннамнинг ўртасига, Фаросатдан қисган бўлса, бари бекор. Ҳою-ҳавас, ўтар кетар дунё дейсиз, Қуйиб берса диндошингиз, гўшин ейсиз. Соқол қуйиб, мудом ёлғон гапирасиз, Фаросатдан қисган бўлса, бари бекор. Умрага отланасиз, пуллар йиғиб, Ҳожи бўлиб келдим дея ишшайиб, Қадам босманг, Байтуллоҳдай пок ерига, Фаросатдан қисган бўлса, бари бекор. Ҳижоб каби латта-путта ўрайсизлар, Ўзингизча хатму-қуръон қиласизлар. Ҳаром ишдан тийилгандек бўласизлар, Фаросатдан қисган бўлса бари бекор. https://t.me/daydi2021