Post #3080

Ҳиндлар бизга севишни, араблар қулликни ўргатди Бир пайтлар Ҳинд кинолари биз учун чин севги, соф ва самимий муҳаббат эди. 80-90 йиллардаги ҳинд киноларида муҳаббат сўз билан эмас, кўз билан айтиларди. Масалан Шохруххоннинг ҳар бир қараши, ҳар бир табассуми инсонни севишга ундарди. Кўплар ўша севгини орзу қилган. Ҳар бир қиз турмуш ўртоғини Шохруххондек бўлишини хоҳлаган десам адашмаган бўламан. Йиллар ўтиб, араблар таъсирига тушиб қоламиз деб уйламасдик ҳам. Араб деса, саҳродаги чанг тўзондан, қумли бўронлардан латта-путта билан ўраниб олган ҳабашларни тушунардик. Биз учун араб зоти 2-сорт бўлган, ҳеч бир қиз, ҳеч бир аёл арабни орзу қилмасди. Лекин ҳозир араблашиш борган сари ажриқдек кўпайиб бораяпти. Қайси қизга қарасанг тушуниб-тушунмасдан ҳижоб ўраган, айримлари бошдан оёқ рўдапога ўранволган. Араблага пақиллатишни орзу қиладиганлар ҳам оз эмас. Ҳинд киноларидаги самимият бизга қалбан ҳис қилишни ўргатган эди. Арабпарастлик бизга ўзлигимиздан воз кечишни ўргатмоқда. https://t.me/daydi2021