Есть такая игра TrackMania, я вам уже про неё когда-то давно писал. Это очень аркадная гонка. Настолько аркадная, что автомобили на трассе никак друг с другом не взаимодействуют (вы не можете столкнуться с соперником, просто проедете сквозь него), и задача игрока состоит в том, чтобы сражаться со сложностью трассы. А трассы обычно включают в себя прыжки, мёртвые петли, движение по стенам и так далее.
Разумеется, нужно пройти трассу быстрее, чем остальные. "Пройти трассу" с точки зрения движка игры означает следующее: корпус автомобиля в любом порядке пересекает чекпоинты, а затем попадает в область финиша. Ещё физический движок у игры идемпотентный: одинаковый набор управляющих воздействий всегда в точности приводит к тому же положению автомобиля и тем же векторам линейной и угловой скорости.
Это создаёт ситуацию, при которой повтор прохождения игроком какой-либо трассы можно записать просто как цепочку нажатий на клавиши управления в заданные моменты времени. Так что игроки могут этими повторами обмениваться и соревноваться асинхронно: один проходит трассу за 2 минуты и 19 секунд, загружает свой результат в сеть, а другой через неделю соревнуется и с ним и побеждает, проходя трассу за 2 минуты 18 секунд.
Вокруг этой игры создалось очень большое и активное сообщество людей, которые друг с другом соревнуются и ставят рекорды. Эти игроки проводят в TrackMania десятки часов в неделю, и зачастую сами себе создают челленджи. Например, пройти все трассы в игре, никогда не поворачивая вправо. Или пройти задним ходом. Или даже с закрытыми глазами, ориентируясь по звукам и таймеру. Ещё в игре есть редактор трасс, и поэтому сообщество создаёт очень сложные многоуровневые треки для всех желающих.
Так вот, интересный момент. Как я уже говорил, движок засчитывает прохождение по довольно формальным признакам. Поэтому технически совсем не обязательно проехать на машине по дороге. Если вы каким-то образом заставите машину взлететь и проскакать с более быстрой скоростью — это валидный рекорд. И сообщество тоже такое принимает и даже всячески восхищается игроками, которые смогли обмануть игровой движок и найти, что называется, shortcut. Профессиональные игроки владеют набором специальных багов. Например, если определённым образом поставить машину боком под правильным углом с правильной скоростью, трение торможения уменьшится, и можно будет пройти какой-то кривой участок быстрее. Ещё можно под нужным углом удариться о поверхность и отскочить от неё куда требуется. И таких обманов движка пара десятков. Нередко игрокам приходится их комбинировать, поэтому они сидят десятки и сотни часов, проходя одну и ту же трассу, чтобы получить идеальное стечение обстоятельств ради улучшения времени на одну сотую секунды. Не преувеличиваю.
При этом, однако же, читерство и "внешние" обманы в игре очень сильно критикуются. Если тебя заподозрят в использовании программы, которая за тебя нажимает клавиши, или в какой-нибудь подделке памяти — это смерть для твоей репутации в сообществе.
Вот какое дело получается: разработчики заложили формальные правила игры (ехать на машине по дороге), и нарушение этих правил поощряется. Но нарушение правил игрового движка уже жёстко критикуется. Чисто практически разница между этими правилами очень условная: и то, и другое это отступление от игры в том виде, в котором игра задумана. Но людям нужно было где-то поставить границу, после которой издевательство над игрой уже не обладает зрелищностью и спортивной составляющей, так и получилось.
На видео ниже норвежский про-игрок с ником Wirtual рассказывает об одном из таких случаев, по-моему, очень интересно и напряжённо вышло :)
#games
https://www.youtube.com/watch?v=_b67SC7Y4qA
#about
✈️Nega biz kam uchamiz?
Men Yevropada bir yilda ko'p uchdim. Uchish chastotam Ziyoxonov yoki boshqa trevel blogerlarnikiga yetib qolgandi. Agar uyoqda muqim yashab, o'rtacha oylik olgan taqdiringizda ham yiliga 15-20 va hatto 30 martagacha ham ucha olasiz. Xo'sh, nega unday?
Asosiysi, albatta soqqa bilan bog'liq. Bugun O‘zbekistonda aviachiptaning o‘rtacha narxi 25 ish kunlik daromadga teng — amalda bir reys uchun bir oylik ish haqi sarflanadi. Qozog‘istonda bu 4 kun, G‘arb mamlakatlarida esa bir kunlik daromadga teng. Demak, aviatsiya hozircha bizda yetarlicha hashamatli narsa hisoblanadi.
Jahon statistikasi aniq ko‘rsatadi: daromadlar oshgani sayin odamlar ko‘proq uchadi— avval ish yuzasidan yoki qarindoshlar oldiga, keyin esa dam olish uchun. Hozir bizda iqtisodiyot yiliga 6−7 foizga o‘smoqda va bu sur’at saqlansa, 2030-yillar o‘rtalariga kelib ikki baravarga oshishi mumkin.
ikkinchi sabab, aeroport. Bugungi kunda Toshkent xalqaro aeroportida 12 ta geyt bor. Yirik xalqaro aeroport uchun bu hatto terminalning bir qanoti darajasiga ham yetmaydi. Katta hablarda bir qanotda 30 ta va undan ortiq geyt bo‘lishi mumkin. Kimda-kim Istanbul yoki Heathrow airportga borgan bo'lsa, uni ichida adashib qolish hech gapmas.
Ammo shunchaki katta aeroport borligi muammoni hal qilmaydi, shunga yarasha yangi yo'nalishlar ham kerak. Bizda esa asosan yo'nalishlar miqdori chegaralangan. Hozir yangi aeroportlar qurilyapti. Odamlar aytganimdek ko'proq uchsa, ichki talabning o‘sishi aviakompaniyalarga yuklama va operatsion foyda keltirishi mumkin.
Uchinchisi, albatta viza. O'zbekiston passporti afsuski o'z kuchi bilan oldingi o'rinlarda turmaydi jahonda. Deyarli barcha G'arb va rivojlangan davlatlarga uchish uchun bizga viza kerak bo'ladi.
Lekin shu bilan birga juda ko'pgina turistik davlatlar (Misr SHarm el Sheyxi, Tailand, Malaysia va Gruziya va hz)ga viza shart emas, Va kamida 20 ta va undanam ko'p yaxshi davlatlarga sayohat qilish uchun UZB passporti kifoya qiladi.
Sizda yana qanday fikrlar bor?
@bagajsiz
#about
Oksforddagi Christ Church kollejining ovqatlanish zali dunyodagi eng mashhur zallardan biri sanaladi. XVI asrda qurilgan bu ulkan, gumbazsimon xona oʻzining uzun yog‘och stollari, devorlariga osilgan sobiq dekanlar va bitiruvchilar portretlari hamda baland vitrajli derazalari bilan ajralib turadi. Bu shunchaki ovqatlanish joyi emas - bu tarixning bir bo‘lagidir.
Ushbu zal faylasuflar va shoirlardan tortib bosh vazirlargacha bo‘lgan ko‘plab avlodlarni yetishtirgan. U shuningdek, Garri Potter filmidagi Katta zalni ilhom manbayi boʻlgani bilan ham mashhur - garchi filmdagi versiyasi dekoratsiya bo‘lsa-da.
Talabalar bugungi kunda ham bu yerda har kuni ovqatlanishadi, asrlar davomida shakllangan an’analarni haligacha davom ettirishadi. Bu yerga shunchaki ko‘z tashlash uchun kirsangiz ham, zal o‘zining abadiy, ulug‘vorligi bilan shubhasiz Oksfordga xos ekanligini ta’kidlab turadi.
@bagajsiz
#about
✈️Nega biz kam uchamiz?
Men Yevropada bir yilda ko'p uchdim. Uchish chastotam Ziyoxonov yoki boshqa trevel blogerlarnikiga yetib qolgandi. Agar uyoqda muqim yashab, o'rtacha oylik olgan taqdiringizda ham yiliga 15-20 va hatto 30 martagacha ham ucha olasiz. Xo'sh, nega unday?
Asosiysi, albatta soqqa bilan bog'liq. Bugun O‘zbekistonda aviachiptaning o‘rtacha narxi 25 ish kunlik daromadga teng — amalda bir reys uchun bir oylik ish haqi sarflanadi. Qozog‘istonda bu 4 kun, G‘arb mamlakatlarida esa bir kunlik daromadga teng. Demak, aviatsiya hozircha bizda yetarlicha hashamatli narsa hisoblanadi.
Jahon statistikasi aniq ko‘rsatadi: daromadlar oshgani sayin odamlar ko‘proq uchadi— avval ish yuzasidan yoki qarindoshlar oldiga, keyin esa dam olish uchun. Hozir bizda iqtisodiyot yiliga 6−7 foizga o‘smoqda va bu sur’at saqlansa, 2030-yillar o‘rtalariga kelib ikki baravarga oshishi mumkin.
ikkinchi sabab, aeroport. Bugungi kunda Toshkent xalqaro aeroportida 12 ta geyt bor. Yirik xalqaro aeroport uchun bu hatto terminalning bir qanoti darajasiga ham yetmaydi. Katta hablarda bir qanotda 30 ta va undan ortiq geyt bo‘lishi mumkin. Kimda-kim Istanbul yoki Heathrow airportga borgan bo'lsa, uni ichida adashib qolish hech gapmas.
Ammo shunchaki katta aeroport borligi muammoni hal qilmaydi, shunga yarasha yangi yo'nalishlar ham kerak. Bizda esa asosan yo'nalishlar miqdori chegaralangan. Hozir yangi aeroportlar qurilyapti. Odamlar aytganimdek ko'proq uchsa, ichki talabning o‘sishi aviakompaniyalarga yuklama va operatsion foyda keltirishi mumkin.
Uchinchisi, albatta viza. O'zbekiston passporti afsuski o'z kuchi bilan oldingi o'rinlarda turmaydi jahonda. Deyarli barcha G'arb va rivojlangan davlatlarga uchish uchun bizga viza kerak bo'ladi.
Lekin shu bilan birga juda ko'pgina turistik davlatlar (Misr SHarm el Sheyxi, Tailand, Malaysia va Gruziya va hz)ga viza shart emas, Va kamida 20 ta va undanam ko'p yaxshi davlatlarga sayohat qilish uchun UZB passporti kifoya qiladi.
Sizda yana qanday fikrlar bor?
@bagajsiz
#about
Sayohat va Taom
Kecha doʻstlar bilan street-kafeda bardak choy ichib oʻtirib, Toshkentda qaysi restoranda zo’r beshbarmoq qilishi haqida gao ketdi. Gap aylanib-aylanib menga qaysi davlatlarda nimalar yeganim haqidagi savollar bilan tugadi. Shunda bir qiziq narsani payqab qoldim.
Har qanday sayohatning sifati, albatta, ko‘p jihatdan uning madaniy dasturiga bog‘liq: manzaralar, ko‘chalar, tarixiy joylar, muzeylar, diqqatga sazovor maskanlar va hokazo. Lekin birinchi navbatda, shubhasiz restoran, umuman, ovqatlanish darajasi va sifatiga koʻproq bog‘liq.
Har qanday sayohatdan eng ko‘p esda qoladigani – bu taom va dasturxon atrofidagi suhbatlardir. Oqshomni kim bilan o‘tkazding? Senga qanday xizmat ko‘rsatishdi? Dasturxonda nimalar bor edi yoki stoldan koʻrinib turgʻon manzara qanday edi? Nechi pul, qanaqa va porsiyasi. Mahalliy kolorit va masalliqlar. Alkogol-chi?
Eng go‘zal joyda bo‘lsangiz ham, agar restoranlari dabdala bo‘lsa, sayohatingiz ham bemaza bo‘ladi. Bitta yomon kechki ovqat mamlakat haqidagi taassurotlarni xira qilib, butun ta’tilning rasvosini chiqarishi mumkin.
Umuman olganda, odamlar madaniy shahar yoki tumanda yashashni xohlaymiz deganda, ular bar va restoranlarning yaxshi tanlovi borligini nazarda tutishadi. Shu sababli, restoratorlar har qanday aholi punktidagi eng muhim odamlardir, ular hokimlar va me’morlardan ham muhimroq.
Shu ma’noda Ispaniya yoki Gruziya o‘zini mukammallikka yetkazgan. Sayyohlarni jalb qilishni istayotgan bizda ham juda katta potensial bor. Va qachondir biz eng gurman va gastronomik turizmning choʻqqisiga chiqishimiz mumkin.
Buyogʻiga shu sfera turizmda yetakchi oʻringa chiqadi.
@bagajsiz
#about
Samolyotda uxlash
Eng koʻp sayohat qilgan va samolyotda uchgan yilimdan xulosa qilib aytamanki, butun kun davomida shahar tomosha qilish va aylanish odamni charchatadi.
Yana aeroportda turish ham osonmas: parvozdan 1-2 soat oldin kelish kerak, uzoq vaqt tikka oyoqda turishga to’gʻri keladi.
Va yana Yevropada arzon parvozlar odatda yo erta tongda, yo kechasi boʻladi, shu uchun bu paytda uyqu kelishi normal.
3-4 soatlik parvozda biroz mizgʻib olish - tanaga yana kuch to’plashiga yordam beradi, ayniqsa ekonomda ketayotganda. Biz oʻzbekistonliklar, xorijliklarga oʻxshab tez-tez samolyotda uchmaymiz, shu sabab o’zimiz bilan kitob olib chiqmasligimiz (garchi meni yonimda doimo bitta kitob va bukrider boʻlsa ham) tabiiy. Bu ayb emas, xullas.
Endi bir ozib-yozib samolyotga chiqqan odamga “bekor o’tirmay, kitob oʻqi” deyish qanchalik to’gri bilmadim.
https://t.me/abdusattor/178
@bagajsiz
#about
Uyga qaytish
Sayohat ajoyib narsa. Yangi davlatlar, yangi shaharlarda boʻlish, qiziq va ajoyib taassurotlarni boshdan kechirasan. Ammo bu yerda eng muhim narsa shuki, bular hammasi hissiyot bilan bogʻliq tuygʻular. Bir zumga oʻzingnni boshqa joyda begona davlatda yashaydigandek tasavvur qilish. Bir zumga oʻzingni Londonlik, Istanbullik yoki Islandiyalik sifatida his qilish. Yoqimli, shunday emasmi?
Ammo sayohatning yana bir muhim qismi haqida koʻp trevel-blogerlar gapirmaydi, bu haqida kam eslanadi. Ammo bu sayohatning muhim boʻlagi hisoblanadi. Uyga qaytish.
Toki uyga qaytmas ekansan, sening sayohating aslo tugamaydi. Aeroportdagi soatlab kutish, turli xil chemodanlarni sudrab ketayotgan turli xil insonlarni uchratarkansan, endi sen ham nihoyat uyga qaytayotganingdan mamnunlik his qilasan.
Hamma yaxshi yoki yomon sayohatdan keyin - yana oʻz uyingga, yaqinlaring, oilang, mushuging yohud kuchuging yoniga…
Meni ham bir yillik Angliyaga sayohatim - o’qishim oʻzini poyoniga yetdi. Orada kep ketgan boʻlsam ham Oʻzbekistonni sogʻindim. Uyingni sogʻinish va sogʻinganda bora olish ham bir baxt ekan. Chunki koʻrdimki, dunyoda millionlab insonlar oʻz uylaridan ayrilganlar, yangi koʻchib borgan joylari, Yevropa yo AQSh qanchalik rivojlangan boʻlmasin, haqiqiy uydek boʻla olmaydi.
Uyga qaytasan, hotirjamlik his qilasan, va sayohatlaringdagi ajoyib damlarni mamnunlik bilan eslab oʻtirasan.
Toki yangi sayohat boshlanmaguncha…
@bagajsiz
#about
Dunyo ayollari
Eng stilniy kiyinadigan qizlar - koreyslar (yapon va vyetnam va shu kabilar)
Eng zoʻr qomatlilari - qora tanli qizlar
Eng ehtiroslilari - latinolar
Eng malohatlilari - turkiylar
Eng samimiylari - britaniyaliklar
Eng latofatlilari - slavyanlar
Hammasidan zoʻri - oʻzimizning qizlar:)
@bagajsiz
#about
Sayohatlar haqida
part IV
Men profi sayohatchi emasman. Bu yildan juda aktiv boʻldim, xolos. Xorijda oʻqiyotganim bunga yaxshi sabab boʻldi. Hali meniyam o’rganadigan joylarim koʻp. Lekin butun umr orzu qilgan joylarimni koʻrdim, bundan xursandman. Sayohat shunisi bilan qiziqda: bilmagan joy, narsa va odamlaringizni bilib olasiz.
Keyingi yil uyga qaytaman, va buyogʻiga bunday bemalol boʻlmasman. Ammo endi niyat qildimki, sayohat umrimni oxirigacha meni va oilamni sevimli mashgʻuloti boʻlib qoladi. Pul topganda, sayohatga deb alohida yigʻib qoʻyaman. Toʻyga bitta qoʻziyam yetar:)
Sayohat meni hayotimni eng muhim qismi emas: oilam, ishim, oʻqishim va kitoblarim ham juda muhim, ammo bu miyaga zoʻr ozuqa beradigan jarayon. Siz ham sinab koʻring.
@bagajsiz