Inhalt
Яхшилаб назар ташланса, бутун дунёда “гендерлик масаласи” ва “гендер тенглиги” масаласига жамиятда эркак ва аёлларнинг бир-бирининг қиладиган ишини бошқаси қилмоқчи бўлганида тўсқинлик қилмаслик нуқтаи назаридан қаралади, холос. Яъни, раҳбар бўлмоқчи бўлган аёлга раҳбарлик ман қилинмаслиги керак, эркакнинг раҳбарлигини қўлга оламан деган аёлга йўл берилиши керак ва ҳоказо. Демак, натижада аёлларнинг судя ёки ҳоким бўлиши, ректор бўлиши, депутат, сенатор ва ҳатто алалоқибат президент бўлиши учун тўла имкониятлар яратилиши керак бўлади. Юқорида айтганимиздек, имконият бўлишининг ўзи кифоя этмайди, балки аёлларни раҳбарликка атайин таъйинлаб қўйилиши ҳам мумкин. Шундай экан, кўпчилиги мусулмон бўлган юртда “Исломда аёллар раҳбар бўла оладими?” деган савол ўртага ташланиши, табиийдир.