Trovare e mettere in atto la propria Visione è ciò che rappresenta di solito il cambiamento nell'esistenza di ciascuno di noi: da una situazione di insoddisfazione alla presa di consapevolezza dei nostri più veri obiettivi.
La scrittura è di supporto in questo viaggio.
Ma come s'innesca la ricerca della propria Visione? E come si mette in atto in modo concreto? Ne parlerò sulla mia pagina fb (https://www.facebook.com/alesperotti), in diretta, questa sera alle 18 con Carina Fisicaro, Founder di Donnaon.
Sono certa che sarà un tempo prezioso e arricchente. #intervista#vision
😄Will
➖➖➖➖➖➖
🔘 Will is used when you make a quick decision and then act.
🔜 Oh no. It's raining! I'll bring the washing inside.
🔘 Will can also be used to talk about the future, especially things that are planned.
🔜 I'll go abroad this year. I need a holiday.
🔘 Will can show what something or someone is able to do or wants to do, including a promise.
🔜 I'll be there at 10am. I promise!
#Will👨🏫@America
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🆕 Crypto News @Money
😁 Crypto Game @Egame
🇺🇸 US News @America
🇯🇵 Japan News @Japan
🇦🇪 UAE News @Dubai
▶️ Popular Movies @Videos
😜 Best Funny Video @Funnys
#to.be.going.to
#will
@fluencyinenglish
🔵تفاوت بین will و be going to
۱. اگر قصد بیان یک نقشه قبلی، یعنی چیزی که از قبل برای آن مقدمهچینی و برنامهریزی کردهایم، داشته باشیم، فقط باید از be going to استفاده کنیم. به عنوان مثال، مکالمه زیر را در نظر بگیرید:
A: Why did you buy this paint?
B: I’m going to paint my bedroom tomorrow.
@fluencyinenglish
در این مکالمه، گوینده A یک نقشه قبلی دارد. در واقع، هفته پیش او تصمیم گرفته است که اتاق خوابش را رنگ کند. او میخواهد فردا آن را رنگ کند. به یک مثال دیگر توجه کنید:
A: Are you busy this evening?
B: Yes. I’m going to meet Jack at the library at seven. We’re going to study together.
در این وضعیت، فقط باید از be going to استفاده کنیم؛ چون گوینده B از قبل برای درس خواندن برنامهریزی کرده است؛ پس برای بیان یک نقشه قبلی در زمان آینده، نباید از will استفاده کنیم.
۲. اگر قصد بیان رضایت و میل در زمان آینده را داشته باشیم، باید از will استفاده کنیم. مثال زیر را در نظر بگیرید:
A: The phone’s ringing.
B: I’ll get it.
@fluencyinenglish
در این مکالمه، گوینده B میگوید که «من مایلم و خوشحالم میشوم که تلفن را بردارم». او از قبل در کمین جواب دادن به تلفن ننشسته است. در واقع او در همان لحظه زنگ خوردن تلفن تصمیم میگیرد که تلفن را بردارد. به عنوان یک مثال دیگر، مکالمه زیر را در نظر بگیرید:
A: I don’t understand this problem.
B: Ask your teacher about it. She’ll help you.
در این مکالمه، گوینده B درباره رضایت و میل معلم برای کمک کردن به گوینده B مطمئن است؛ بنابراین استفاده از be going to در اینجا مناسب نیست و باید از will استفاده کنیم.
@fluencyinenglish
میتوان گفت که will برای بیان تصمیماتی که در همان لحظه گرفته میشود، به کار میرود. به عنوان یک مثال ساده، فرض کنید یکی از دوستانتان شما را در خیابان میبیند و از شما میپرسد که کجا دارید میروید و شما میگویید که مثلاً دارید به سینما میروید. آنگاه اگر ایشان بخواهد بگوید که با شما میآید، باید از جمله
I’ll come, too
استفاده کند؛ چون این تصمیم را بدون برنامهریزی قبلی و در همان لحظه گرفته است.
@fluencyinenglish
در پایان به راحتی میتوان نتیجه گرفت که نوشتن جملههایی مثل
In Section 2 we will prove that…
در مقالههای انگلیسی از لحاظ گرامری، درست نیست؛ چون معنی این جمله میشود: «همین الان و بدون برنامهریزی قبلی، تصمیم گرفتیم که در بخش ۲ هم ثابت کنیم که…».
@fluencyinenglish