Post #2974

Кеча бир қизиқ ҳолат бўлди. Қизимни Яндекс Такси орқали чақирилган машинада Ҳиндистонлик ҳайдовчи олиб кетди. Ва шу пайт бир фикр хаёлимдан ўтди... Яқинда бир IT мутахассис билан интервьюда у айтган гап ёдимга тушди: «Мен доим ёшларни IT соҳасига киришга ундайман. Чунки бу соҳада яхши даромад қилиш мумкин. Кўпчилик эса, ҳамма «айтишник» бўлиб кетса, бошқа ишларни ким қилади? — деб сўрайди. Мен эса ўзбек бой бўлса қолган ишларни қилгани бошқалар келади» (https://youtu.be/AWK3LYARYI8?si=dQRwnunqSPGAg7YM) Дарҳақиқат бугун юртимизда фаолият юритаётган кўплаб чет эл фуқароларини кўряпмиз. Мамлакатда даромадлар ошиб борган сари, иқтисодиёт бошқа давлатлардан мутахассисларни жалб қила бошлайди. Бу табиий жараён: одамлар юқори даромадли соҳаларга ўтади, бозор эса янги иштирокчилар билан тўлдирилади. Бугун Тошкентда хорижлик ҳайдовчини кўриш ҳам оддий ҳол бўлиб қола бошлагани бу мамлакат иқтисодий жиҳатдан жозибадор бўлиб бораётганининг белгиси деб ўйладим. Бу нимани англатади демак имкониятлар яратилаяпти, турмуш даражаси ошиб бормоқда, хизматлар сифати ва рақобат кучаяпти. Баъзан бундай ҳолатларга ҳайрат билан қараймиз. Лекин эҳтимол, бу ривожланишнинг оддий белгиларидан биридир. Дарвоқе, қизимга хайдовчи хайрлашаётган вақтда “ассалому алайкум” деб хайрлашибди, Шахло эса инглизчада унга ассалому алайкум деб кўришганда айтилишини хайрлашаётганда эса “Хайр” дейилишини айтган. Хайдовчи эса кулиб узр сўраган ва хайр деган. Қизим жудаям ҳурсандчилик ва хайрат билан бу ҳолат ҳақида айтиб берди. Иловада хайдовчининг исми ўзбекча кўрсатилган негадир балки у осон бўлиши учун шундай кўрсатгандир ёки исмини алмаштирган.