Post #36

​​Graf Monte Kristo asari haqida. #asaxiytanlov Tugatdim. Sodda, ozgina tarixiy faktlar bilan qorishib ketgan, ezgulik va yovuzlik o‘rtasidagi kurash haqidagi roman,deb ta’rif berardim. Dyuma bizga inson irodasi qanchalik matonatli ekanligini ko‘rsatmoqchi, har qanday zimistondan keyin albatta yorug’lik paydo bo‘lishiga ishontirmoqchi bo‘lgandek. Danglarni o‘ldirmay yozuvchi o‘quvchiga kechirimlilik ham kerak insonga, hatto u inson seni go‘rga tiqqan bo‘lsayam demoqchidek. Morrel va Valentinani o‘ldirmay, ularga baxt in’om etib, Dyuma sanoqsiz o‘liklar va baxtsizliklar o‘rnini shu ikki sevishgan bilan to‘ldirgandek, o‘ziga xos “happy end” yaritishga uringandek. Eng xayajonli vaziyat - katta Morrelni chakkasiga to‘pponcha tirab soatga qarab turgan holati bo‘ldi. Grafni puli bo‘la turib,bunchalik Morrelni hayotini xavfga qo‘yganini haligacha hazm qilolmayapman:) (yaxshi odam edi-da!)) O‘qiganlar biladi, eng yoqimli lahzalar - qasos onlari. O‘sha damlarda bilmay qoldim, Dantes ko‘proq hursandmi yoki men) Quyida yoqqan joylaridan parchalar keltiryapman: ...Inson boshiga musibat tushsa Xudoga iltijo qilishi kerak,lekin u hech kimdan,hech qayerdan najot topolmagachgina Xudoga murojaat qiladi. ...Faqat baxtsizlik kishi aqlining yashirinib yotgan boyliklarini ochib tashlaydi, harakatga solib yuboradi. Poroxni portlatish uchun siqish kerak. Turma har tomonga yo‘nalgan tafakkurimni mujassamlashtirdi, ular tor makonda to‘qnashdi, siz bilasizki bulutlar to‘qnashsa elektr hosil bo‘ladi, elektrdan chaqmoq hosil bo‘ladi, chaqmoqdan esa yoruglik. Barcha maxluqlar ichida eng xudbini, surbeti inson. Eng maqtanchog‘i, mag‘ruri, o‘ziga bino qo‘ygani ham inson. U quyosh faqat menga nur sochadi, yer ham meni deb aylanadi, o‘lim ham meni deb hammaga qiron keltiradi deb o‘ylaydi: u - cho‘p ustida turib, xudoga do‘q urayotgan chumoli!... Nurmuhammad Xaydarbekov @kitobxonlar_d