Post #205

Диалектпен күресу емес, оны зерттеу керек Тіл тазалығы деген миф. Тіл тарихтың ешбір сатысында "таза" болмаған. Бірізділігін, бірыңғайлығын десеңіз, ол лингвистика емес, мемлекеттік саясат аясындағы мақсат. Тіл бұл жерде халықты бір шартқа бағындыру құралы боп кетеді. Яғни тілдің тынысын ашуға қатысы аз. Махамбет заманынан бері "келшейш" деп жүрген Атырау халқына "ондай жоқ" деп айту, "сен жоқсың" деумен тең.. "Қалай жоқ? Мен айтқам. Әкем айтқан. Атамның атасы айтқан". Тілдің тазалығы — бұл лингвистикалық антиутопия. Нағыз тіл — ол адамдардың арасында, көшеде, базарда және ауылда өмір сүретін, өзгермелі әрі «бұзылған» тіл.Себебі тіл тек ақпарат тасушы емес, ол — идентификация. Иә, тілді бір қалыпқа салу (стандартизация) — бұл басқару құралы. Бұл халықты біріктіру үшін қажет болғанымен, лингвистикалық тұрғыдан тілдің байлығын шектейді. Батысқа «келшейш» деме деу, Оңтүстіктің "сай-сейіне" тыйым айту — олардың сезімін өзінше білдіру мақамын тартып алумен бірдей. Бұл тілді «тазартамын» деп, оның бояуын өшіру, түптеп келгенде. 🫶