Post #1972

ҲАҚИҚИЙ ҚЎРҚУВГА ЭРИШГАН ЗОТЛАР Робиъатул Адавия доим муножотида дер эдики: “Илоҳи! Агар мен дўзахдан қўрқиб Сенга топинсам, мени дўзахга ташла! Агар жаннат умиди билан топинсам, жаннатни менга ҳаром қил!.. Агар Сенинг Ўзинг учунгина топинсам, менга дийдорингни насиб айла!..” * * * «Илоҳи! Дунёда менга неки берар бўлсанг, душманларга ҳам бер! Охиратда менга не берар бўлсанг, дўстларга ҳам бергил!». * * * «Ё Худовандо, Подшоҳо, Парвардигоро! Менинг ишим ва орзуйим дунё саройида Сенинг зикрингдир, охиратда лиқоингдир (яъни, Жамолингни кўришдир)! Мен заиф ҳолимни арз этдим. Бошқа не истасанг, Сен қил!..» * * * Нақлдирки, вафотидан кейин Робиъани тушда кўрдилар. «Мункар ва Накир сўроғидаги ҳолингни сўзла», – дедилар. Жавоб берди; «Ул икки жавонмард фаришта келиб: «Роббинг ким?» – деганларида, дедимки: «Орқага қайтингизлар, Ҳақ таъолога айтингларки: «Минглаб халқ орасидан сен бир қари қизни унутмабсан. Бутун жаҳонда Сендан бошқа ҳеч кими бўлмаган бир банда бўла туриб, мен Сени унутармидим!..» @Rahimjon_Aliy