Post #73

Жамоа қонуни Аллоҳ биз бандаларини жамоавий махлуқот (социкум) ўлароқ яратди. Инсоннинг соф фитрати шу, жамиятга муҳтож, ёлғизлик ҳеч кимга ёқмайди, ёлғизликдан одам табиати айниди, бузилади. Одамовироқ бўлиш ҳеч ким учун фазилат эмас, лекин бу айб бўлмаслиги ҳам мумкин. Масалан атрофда ҳамма жоҳил, фосиқ бўлса, улардан ўзини тортиброқ юриш айб эмас, лекин одамлардан бутунлай ажралиб олиш мумкинмас. Атрофингизда кимдир тўлиқ ёлғизликни одат қилса, бундан комфорт ҳис қилса, билингки, у ёлғон гапиряпти ёки унинг комфортни ўлчайдиган тарозиси бузилиб бўлган. Туғилиш, емак-ичмак, ўқиш, иш, ибодат, оила, фарзанд тарбияси, ўлим, мана шу занжирнинг ҳар бир халқасида биз жамиятнинг бир бўлагимиз ва жамиятнинг қолган аъзоларига қаттиқ муҳтожмиз. Роббимиз, бизни ва аҳлимизни жамиятнинг афзал мўминларидан қилгин, бу жамият ичида бошқаларга манфаатимиз тегадиганлардан қилгин. Бизни Расулуллоҳ соллалоҳу алайҳи васалламнинг муносиб умматларидан айлагин, маҳшарда улар билан бирга тирилтиргин, жаннатингда ҳам Расулуллоҳга қўшнилардан қилгин, амийн, йаа Роббал аъламийн!