Post #26

Sog'lom piyoda Yilning boshida to'satdan to'liq hayot kechirishdan to'xtagandek his qildim o'zimni. Kunlar tez, bir xil va zerikarli o'tar edi. Go‘yoki hammasi joyida, ertalab imkon qadar, mashg'ulotga borardim, so'ngra sevimli ishimga, kechqurun esa dars qilardim yoki shunchaki filmlar ko'rardim. Ammo baribir nimadir yetishmayotgandek tuyulardi. Dadamlar bilan bo'lgan bir voqea yodimga tushdi. Ular kechasi ishdan qaytayotganlarida, haydovchisilaridan uyga 2-3 km masofa qolganida ularni tushirishlarini so'rab, qolgan yo'lni piyoda yurardilar. Biz ularni yaxshi kayfiyatda kirib kelishlarini guvohi bo'lardik. Men ham shunday qilishni sinab ko'rishga qaror qildim. Ertalab o'zimni tetik his qilganim uchun uchun kechki paytni tanladim. Endi esa ishdan qaytayotganda, uyimga 1-2 km qolganda tushib, qolgan yo'lni piyoda yuraman. Hayotimdagi bu oddiy o'zgarish kayfiyatimni sezilarli darajada yaxshiladi. Ayni paytda ertalablari ham sayr qilishni boshlashni o‘ylayapman.