Post #1510

Эрих Фромм маркетинг ҳақида Эски мактаб сотувчиси ўз товарини таклиф қилар экан, асосан, мижознинг ақлига мурожаат қиларди. У ўзида нима борлиги ва харидор талабларини билар, ўз товарларини ана шу билим асосида сотишга интиларди. Албатта, сотувчи мутлақ холис бўлмаган, маҳсулотини ўтказиши учун бор имкониятини ишга солган, харидорини харид қилишга ундаган, бироқ ютуққа эришиш учун у ўзи сотаётган буюми ҳақида оқилона ва рост гапириши зарур эди. Ҳозирги замон рекламаларининг кенг сектори мутлақо бошқача ишлаяпти. Реклама ақлга эмас, ҳис-туйғуга мурожаат қиляпти; ҳар қандай гипностик таъсир сингари ўз объектига эмоционал таъсир кўрсатишга, уларни интеллектуал бўйсундиришга интиляпти. Бундай типдаги реклама барча воситалар билан харидорга таъсир кўрсатяпти: унга янгитдан фақат биргина формулани такрорлаяпти; харидорга жамиятнинг қандайдир машҳур юлдузи ёки боксёрнинг авторитети орқали таъсир кўрсатяпти: улар айни шу сигаретни чекадилар, уни (харидорни) плакатларда тасвирланган гўзал аёлларнинг ишваю ғамзалари ўзига жалб этади ва айни вақтда унинг танқидий фикрлаш қобилиятини ўтмаслаштиради, ундан ёмон ҳид келаётганлиги билан қўрқитадилар ёки у ана шу кўйлак ёки совунни харид қилиши биланоқ ҳаётида муҳим ўзгариш рўй бериши мумкинлиги тўғрисидаги орзуларни яна ҳам рағбатлантирадилар. 👉@kitoblog👈