Post #359

Мен энг ёқтирган адиблардан бири Албер Камю ҳисобланади. Унинг "Бегона", "Сизиф ҳақида афсона", "Исёнкор одам", "Бахтли ўлим" каби асарлари ва новеллалари катта таасурот қолдирган. У сабабли ҳаёт мазмуни, экзистенциал фалсафа, абсурдизм билан танишдим, фикрлаш доирам ҳам анча ўзгарган. Ҳаётга қарашим анча осонлашган, ортиқча нарсаларга ҳавотир ва экзистенциал инқирозга тушмаслигимга ҳам унинг асарлари сабабчи. Лекин уни асарларини, дейлик "Бегона" ни ўқиб тушунмайлиганлар, ёки асардан дарҳол Мерсони айблайдиганлар кўп. Бундан хафа бўлмайман, чунки бу янги китобхоннинг тажрибаси билан ҳам боғлиқ, экзистенциал инқирозга бир бор тушган одамга уни асарлари айни малҳам бўлади. Қуйида унинг турли асарларидан иқтибослар келтираман. Ҳар бир сўзигача эътибор қилиш керак. Ҳар бир иқтибосига ярим бет шарҳ ёзса бўлади.. 👉@kitoblog👈