Post #544

​Иқтисодиёт бўйича Нобел соҳиби Герберт Саймон қарор қабул қилишда инсоннинг иррационаллиги(ақлсизлиги) тушунчасига қарши чиқмаган бўлсада, у одамлар рационал(оқил) бўлишга ҳаракат қилади деб ҳисоблайди. Шундай қилиб, кўпинча қарор қабул қилишда асосий тўсиқ - бу маълумотларнинг етишмаслиги эмас, балки одамнинг мавжуд маълумотларни қайта ишлаш ва таҳлил қилиш қобилиятининг чекланганлиги. Саймоннинг таъкидлашича, ушбу чекланган рационаллик туфайли биз ақлий қобилиятимизни "тежашга" имкон берадиган ақлий "ёрлиқлар" ни ишлаб чиқамиз. Улар эвристика (ёки интуитив фикрлаш) деб номланади ва турли шаклларга эга: мавжуд қоидалар, соғлом фикр ёки эксперт хулосаси. Ушбу кичик қонуниятларга эътибор қаратиш дегани, якуний танлов ҳар доим ҳам мақбул бўлмаслиги мумкин, аммо бу ёндашув бизга чегараланган рационаллик орқали дунёнинг мураккаблиги ва ноаниқлигини бошқариш имконини беради. Шундай қилиб, Саймоннинг таъкидлашича, танлов қилишда одамлар минимал даражада қониқишга эришади яъни улар энг яхши ечимларни эмас, балки яхшироқ, муносиброқ ечимларни излашади. 📚Х. Дж. Чанг— Иқтисодиёт қандай тузилган 👉@kitoblog👈