Post #612

Оҳирги пайтлар ҳаётимда кўп нарсаларнинг аҳамияти қолмаётганини сезяпман. Қадриятлар парчаланиб бормоқда. Бошқалар улуғлайдиган нарсаларга тоқатим йўқ, улар кўзларимга оддий кўринади. Муаммо кимда? Мендами ёки атрофимдагиларми, қизиқ? Чўл бўрисидан бу вазиятга янада теран назар: Сени ҳам жуда яхши тушунаман! Сен ҳақсан, Чўл бўриси, минг-маротаба ҳақсан: Бироқ шундай бўлса-да, барибир, ҳалок бўлишинг муқаррар. Сен бу оддий, қулай, озгина нарса билан мамнун бўладиган бугунги дунёга ўта талабчан ёндашяпсан, сенинг ўлчаминг унга тўғри келмайди, у сенга тупуради. Ким агар бугун яшамоқни истаса, ўз ҳаётидан шодланмоқчи бўлса, у сен билан менга ўхшаган инсон бўлмаслиги керак. Кимки динғир-динғир ўрнига асл мусиқани, кайф-сафо ўрнига ҳақиқий қувончни, пул ўрнига қалб-кўнгилни, шовқин-сурон ўрнига чинакам меҳнатни, юзаки ҳавас, эрмак ўрнига чин иштиёқни талаб қиладиган бўлса, унинг учун бу дилбар дунё ватан бўлолмайди... 👉@kitoblog👈