Post #681

Толстой ва бадиий тасвир Лев Толстойнинг "Тирилиш" асарини ўқияпман. Йирик асар. Йириклигига сабаблардан бири бадиий тасвирларнинг жуда кўплиги бўлса керак. Оддий столни тасвирлашга Толстойга бир бет камлик қилади. Суд жараёни тасвири, диалогларга бошидаги деярли 50 бет кетган. Судъяларнинг шаҳсий ҳаётдаги ўйнашларидан тортиб, юзидаги холи айни қаерда эканигача батафсил тўхталиб ўтади😅 Тўғриси асарларда бу атроф муҳит, одамлар ташқи кўриниши, хоналардаги буюмлар тасвирлари ортиқчадек туюлади. Балки адашаётгандирман, асарни тўлиқ тушунишга шу элементлар ҳам ёрдам берар. Лекин барибир бу ҳолатлардан кўра қахрамонларнинг ички олами, руҳияти қизиқроқ, менга. Кимгадир акси бўлса керак). Умуман барча классик асарларда ўзи бадиий тасвирлаш ўта кучли Лекин шу бадиий тасвирлар, лирик чекинишлар ўша давр, муҳитга ўқувчини ҳам тушуриб қўяди. Вазиятга бугун билан эмас, ўша давр нафаси билан қарашга олиб келади, назаримда. Шунда қахрамонлар ҳолатини теранроқ ҳис қилиш мумкин балки.. ❔Сизгачи бундай тасвирлар ёқадими? Уларга муносабатингиз қандай? 👉🏻@kitoblog