Post #3349

په روسي ډیپلوماسۍ کې داسې څېرې شته چې په درسي کتابونو کې ډېر ځله پيدا نه کېږي، خو په عملي توګه یې بهرنی سياست تر انقلاب وروسته په تر ټولو ترینګلې دوره کې، د جګړو، د رژیمونو د بدلون او پرله‌پسې کړکېچونو په وخت کې پخپله جوړ کړی دی. یاکوف زاخاروویچ سوریتس (۱۸۸۲–۱۹۵۲) له همدې کسانو څخه و. سوریتس هغه مهال چې افغانستان تازه د درېیمې انګليس–افغان جګړې څخه وتلی و او هڅه یې کوله چې په یوه ډېر خطرناک چاپېریال کې خپله خپلواکي وساتي د روسیې د شوروي فدراتیف سوسیالیستي جمهوریت د فوق‌العاده او بشپړ واک لرونکي استازي په توګه په افغانستان کې (۱۹۱۹–۱۹۲۱) دنده ترسره کړه. له بلې خوا، شوروي روسیې هم هڅه کوله چې له کابل سره خپلې اړیکې ټینګې کړي. د هغې دورې اساسي پایله د روسيې د شوروي فدراتيف سوسياليستي جمهوريت او افغانستان ترمنځ د دوستۍ تړون و، چې د ۱۹۲۱ کال د فبرورۍ په ۲۸مه په مسکو کې امضاء شو. دغه تړون د دواړو هېوادونو د اړیکو د لومړني پړاو بنسټیز سند و او لاندې ټکي یې تثبیت کړل: د خپلواکۍ متقابل پېژندنه او د ډیپلوماټیکو اړیکو ټینګښت؛ دا ژمنه چې له نورو دولتونو سره به د بل لوري پر ضد تړونونه نه کېږي؛ ډیپلوماټیک امتیازات؛ د قونسلګرۍ د شبکې عمومي چوکاټ؛ افغانستان سره د مالي او مادي مرستو په اړه باندې بنسټیز توافق. #DiplomatsDay#ДДР2026#ДеньДипломата