Post #111

Марзия Сайдамнинг "Фонтом оғриғи" деб номланган китобида ажойиб ва қизиқарли фактни ўқиб қолдим. Унда, Океанларнинг қаърида яшайдиган бир жонивор ҳақида гап боради. Бу жонворнинг кўриниши товусга ўхшар экан, номи эса Денгиз узуми экан. Унинг мияси бор бўлиб, фикрлайдиган бир ҳайвон экан аслида. Бу ҳайвон бир ин қуриб, ҳаётини тинчгина яшаб ўтиши учун қояликларнинг тагидан ҳар доим ўзи учун жой қидирар ва қачонки кўнгилдагидек қояни топса, ўзини қояга урар эканда бундан кейин менинг мияга эҳтиёжим йўқ деб тахмин қилиб шу тақлидда ўз миясини ейишга тушар экан. Натижада ҳайвон секин-аста ўсимликка айланар экан. Жуда қизиқ, шундай эмасми? Аммо ишонингки, ислом умматининг бугунги аҳволи шу ҳолатда. Ўз миямизни ўзимиз емоқдамиз. Аллоҳ мия каби бир неъмати берган, аммо биз ундан фойдаланмаймиз. Биз нега ўйланайлик, қайғурайлик, бошлиқлар ўйласин буни деймиз. Иродамизни ижарага бериб миямизни ейишда давом этмоқдамиз. Мана 250 йилдирки Ислом умматида ихтиро, кашфиёт йўқ, илм ва билим тўхтади гуё... Андалусдек тажрибага эга бир уммат ҳозир бошқаларнинг иродасига бўйсунишга маҳкум. Вақтию замонида бутун дунёдан христиан роҳиблари Андалусга илм ўрганиш учун келар эди. Бир кун бир роҳиб Андалусни тарк этар экан, қўйнида бир нарсани ўғирлаб қўлга тушади. У нарса «абакус», яъни ўша даврнинг компьютери эди. Ха, бизнинг ота-боболаримиз ўша даврлардаёқ Компютерни ижод қилган эди. Айтингчи, компьютерни яратган бир умматнинг болалари компютер программаларида чўққиларни забт қилиши керак эмасмиди? Биз фойдаланаётган бутун программа, ижтимоий сайтларнинг ижодкори баъзан бизга қарғаб қўядиган қарши тарафдаги умматникидир. Миямизни ейишдан тўхтайлик. Аллоҳ бу мияни бизга е деб эмас, фойдалан, ишлат деб берган. Уни ишлатганимиз сари янада кўп ишлайди аслида, дея ўкиниб, ўз фикрларини якунлаган ёзувчи. Биз эса тафаккур қилайлик! Социолог, Сухробхўжа Хидиров @xidirovformat