Post #180

Мана дард, мана ижро! Хонандаларимиз «ўлдим ёр, куйдим ёр» дея фақат аёл васфи, "вачача-вачача" деб ғалити қилиқлар қилиб, йиғлоқи эркак ноласидан нари-бери келмай турган бир вақтда, ҳақиқий ижтимоий муаммоларни олиб чиққан қўшиқ яратилибди. Санъат, айниқса қўшиқ ва шеърият, жамият ҳолатини акс эттирадиган ижтимоий феномен сифатида илмий тадқиқотларда кўп ўрганилган. Маданият социологиядаги изланишлар ижтимоий мазмундаги қўшиқлар жамоавий онгни шакллантириш, муаммоларни очиқ ифода этиш ва одамларда бефарқликни камайтиришда муҳим роль ўйнашини кўрсатади. Психологик тадқиқотлар эса бундай асарлар эмпатияни кучайтириб, ижтимоий бирдамлик ҳиссини оширишини таъкидлайди. Аммо, минг афсуски санъатнинг бу йўналишидаги ижодкорларимизнинг аксарияти оммавий маданият ва бозор қонуниятлари яъни асосан тўй ва базмлар учун енгил, романтик мавзулардан четга чиқишолмай қолишди. Секин-аста тафаккур йўлига ўтиб қолишар!? Социолог. Сухробхўжа Хидиров @Xidirovformat