Post #226

Табиатга назар солсак, ҳатто ҳайвонлар ҳам бир-бирига ёрдам бериб, ҳамжиҳатликда яшаб қолишни уддалайди. Улар табиий равишда ўзаро қўллаб-қувватлаш орқали ҳаётни давом эттиради. Аммо инсон — ақл ва тафаккур соҳиби бўла туриб — баъзан унга ёрдам бериш учун яратилган адабиётлар, китоблар ва илмий манбалардан бебаҳра қолади. У билимга юз тутмайди, атрофидагиларга меҳр ва кўмак қўлини чўзиш ўрнига бефарқликни танлайди. Шу боис, бундай ҳолат жамият маънавий тараққиётига салбий таъсир кўрсатади. Инсонни инсон қиладиган жиҳат — бу унинг билими, онги ва бошқаларга нисбатан меҳр-оқибатидир. Агар биз табиатдан ибрат олиб, бир-биримизга ёрдам беришни одат қилсак, жамиятимиз янада барқарор ва фаровон бўлади. Тафаккур қилайлик! Социолог, Сухробхўжа Хидиров @Xidirovformat