Post #4827

​​«ДЎСТЛИК» Бир дарахтга дилбанд эдим мен, Бир дарахтга фарзанд эдим мен. Иккисининг шохларинга хам, Не бахтдирки, пайванд эдим мен. Ниҳол эдим мағрур, забардаст, Шод-у ҳуррам сурардим хаёт. Сахий эмас манфаатпараст- Дўст бўлайлик дединг одамзот. Майли, дедим, қувониб кетдим, Химоясиз нозик бир ниҳол Дарахт бўлиб камолга етдим, Парваришинг топтирди камол. Йиллар ўтиб мевам пишди ғарқ, Териб олгин дедим боғбоним, Мевамга тош отсалар бефарқ, Оғримоғин ўйламай жоним... Индамадим ўғил-қизингга, Илдизларим эди мустаҳкам. Жон боғбоним ахир ўзингга, Мен боғланиб қолгандим маҳкам. Хўб ёш эдим, хаётга чанқоқ, Хам бақувват эди қўлларим. Шу қўлларга боғлаб арғимчоқ, Учсин дединг қиз-ўғилларим! Улфатлар-ла маишат қилдинг, Роҳат олиб ётдинг соямда. Ўйлардимки мени дўст билдинг, Эй ҳиссаси бор зот воямда. Кўп йил бердим сен учун хосил, Тўлдирдинг қоп, тўлдирдинг халта. Мева бермай қўйсам, шум қотил- Каби урдинг вужудга болта. Сени ким деб атай, боғбоним, Бермадингку менга омонлик. Сен олдинг-ку Хақ берган жоним, Яхшиликка айлаб ёмонлик. Истеҳзоли жилмайиш ила, Болталанган танамга боқдинг. Изғиринда бўлаклар қила, Исинмоқ-чун танимни ёқдинг. Кеч айладинг кимлигингни фош, Ранжимагил бу танбеҳимдан. Сўнг ўчоқда тайёрлатдинг ош, Унга солиб менинг беҳимдан. Олов ичра ёндим чўғ бўлиб, Ёнди қўлим, вужудим, кўзим. Лек пиширдим қолгунча ўлиб, Воажаб ўз мевамни ўзим. Дўстим, гарчи бўлганча манфур, Эплолмадинг содиқ бўлмоқни. Насиб етган Аллоҳга шук(у)р, Сенга хизмат қилиб ўлмоқни! @A_meshayan 15:21-28.06.2015 Абдураҳмон Мешаян