Post #4925

(1)​​#Ашъараи#мубашшара #АБУ#БАКР#СИДДИҚ#РОЗИЯЛЛОҲУ#АНҲУ Бир куни Каъбаи Муаззаманинг- Шундоқ биқинида, шундоқ ёнида. Разил мушрикларнинг бошлиқлари денг, Суҳбат қураётган чиркин онида: Келиб Расулуллоҳ Алайҳиссалом, Гўзал Байтуллоҳни қилдилар тавоф. Мушриклар отдилар масҳара калом, Набий бир дўқ ургач, суқмадилар лоф. Эртасига бу хол бўлганда такрор, Мушриклар набийни олдилар ўраб. Ёқаларин тутиб берганча озор, Бири жабр қилди расулни судраб. Шунда Абу Бакр ўртага тушиб, Дедилар: Кўзлари ёш тўка туриб: Ахир “Аллоҳ-Роббим” дегани учун, Ўлдиргайсиз наҳот бир зотни уриб? Бу сўзлардан кейин разил мушриклар, Набийнинг ёқасин қўйиб юборди. Аммо улар мисли бир тўда итлар, Ёприлиб Сиддиқнинг бошини ёрди. Яна бошқа сафар Хақнинг динига, Одамларни Сиддиқ даъват қилар он. Мушриклар ёприлиб унинг устига, Қилдилар муборак юзларини қон. Ўшал Утба ибн Робийъа бўлса, Юзига соларди икки ковуш-ла. Кофирлар орзуси бир мўмин ўлса, Улар қаҳқаҳ отса жирканч товуш-ла. Қондошлари келиб кўтаргач уни, Ўйлашарди: Бунинг жойи ер ости. Лекин кеч кирганда қарангки буни, У ҳушига келиб сўради рости: Айтинг нима бўлди Расулуллоҳга, Набийим омонми, соғми-саломат? Бу сўроқдан кейин Абу Бакрни, Қондошлари сўкиб, қилди маломат. Умму Жамил номли мусулмон аёл, Дегач: Расулимиз саломат ва тинч. Сиддиқни тарк этиб ёмон ўй-хаёл, Қалбини қоплади бир лаҳза севинч. Сўнгра Абу Бакр сўзлади аста: Расулим ёнига бормагунча то. Шароб хам ичмайман, бўлсамда хаста, Билингки таом хам емайман хатто. Қулай пайт пойларди икки ожиза, Одамлар тарқалгач икки пок аёл. Суяганча уни икки ёнидан, Расулнинг ёнига элтишти дарҳол. Унга кўп ачиниб Расули Акрам, Уни ва онасин қилдилар дуо. Сиддиқ динга чорлаб волидасин ҳам, Иймон келтиришин кўрди эй, дунё. Сиддиқ ашараи мубашшаранинг, Энг олди сафида, олий ўринда. Боқинг, у туфайли яна беш киши, Жаннат башоратин олган тўринда: Усмон ибн Аффон, Яна Зубайр- Ибн Аввом хам бор, шоир изоҳлар: Абдурроҳман ибн Авф, Абу Ваққос, Яна Толҳа ибн Убайдуллоҳлар. Оишадек гулни Энг Гўзал Боғбон, Энг яхши Боғбонга тутқазган ҳам у. Умайя жонини қийнаётган он, Билол Ҳабашийни қутқазган ҳам у. Таърифи тугамас бари хақиқат, Сизга сўзламадим асотир, эртак. Ахир Сиддиқдек зот қилингиз диққат: Илк иймон келтирган мусулмон эркак! Ё, Раб сендан сўрар биз каби қуллар: Майли мушрик зотлар бошимиз ёрсин. Фақат қалбимизда ажиб туйғулар, Бизнинг оёқлар ҳам жаннатга борсин. Шояд сўроғидан қутилсак осон, Қабримизга киргач Мункар-Накирнинг. Қачондир жаннатга биз киражак он, Ой юзин кўрармиз Абу Бакрнинг? Кавсарнинг бўйида учраса бизга, Биз уммати бўлган Муҳаммадимиз. Қандоқ қалб тўлмасин ажойиб ҳисга, Қандоқ Сенга сўнсин муҳаббатимиз? @A_meshayan 00:42-21.12.2020 Абдураҳмон Мешаян