Post #5373

​​Абу Дардо ва Умму Дардо севгиси... (5) Бир куни Муҳаммад Алайҳиссалом, Садақа хақида сўзлар эканлар. Яхшилик хақида сўзлаб зўр калом, Умматга хайрни кўзлар эканлар. Абу Дардо деди: "Боғим садақа" Сўнг Умму Дардога уйга қайтган он, Дедилар: "Боғдан чиқ ва кирма бошқа, Мен уни садақа айладим инон". Умму Дардо зарра афсус чекмади, Уйгани ҳам йўқдир қошу қабоғин. "Тўғри қилибсиз ҳам савоб ишлабсиз, Дея боғдан чиқди олиб товоғин". Шундай оила эди бу саодатманд, На эр ва на ҳотин эмасди баҳил. Бир кун Абу Дардо бўлгунча дардманд, Умму Дардо бирла яшашди аҳил. Ўлим тўшагида ётаркан эри, Сезаркан ёр энди ажал ўлжаси. Юрагида борин сўзлай бошлади, Йиғлаб-йиғлаб Абу Дардо завжаси: "Сиз менга дунёда совчи қўйдингиз, Ота-онам сизга қўйди никоҳлаб. Охиратда сизга мен энди ўзим, Совчи қўяжакман чин дилдан хохлаб. Жаннатда ҳам бирга бўлмоғимизни, То жоним бор экан истаб қоламан. Роббим бирлаштирур албатта бизни, Мен сизни Роббимдан сўраб оламан...." @A_meshayan 14:43-03.03.2025 Абдураҳмон Мешаян