Post #5497

Менда нима бор Оёғимда тилло ковушларим йўқ, Сандиғимдан тошган кумушларим йўқ, Қасрларда кечган турмушларим йўқ, Лек ҳамиша ғуслу таҳоратим бор, Ибодат қилмоққа садоқатим бор. Йўқ менда жавоҳир тўлиб-тошган хум, Товуғим ҳам қўймас олтиндан тухум. Аммо, инша Оллоҳ, бўлгунча марҳум, Вужудимда ғуслу таҳоратим бор, Ибодат қилмоққа садоқатим бор. Мушриклар тахт тутди, эгалламадим, Кофирлар тулпорин эгарламадим, Виждоним сотмадим ‒ тугалламадим, Чунки мудом ғусл-таҳоратим бор, Ибодат қилмоққа садоқатим бор. Мени судролмайсиз жарнинг бўйига, Қулоқларим тўлган азон куйига, Намозга қатнайман Оллоҳ уйига, Оёғимда ғуслу таҳоратим бор. Ибодат қилишга садоқатим бор. Насоро либосин асло киймасман, Зардуштий, буддавий, мажусиймасман, Мўмин-мусулмонман, яҳудиймасман, Шундан доим ғуслу таҳоратим бор, Ибодат қилмоққа садоқатим бор. Эй худосиз, мени эскичи дема, Минг карра янгиман, сен ғамим ема, Исломдир мен минган чин нажот кема, Шунинг учун ғуслу таҳоратим бор, Ибодат қилмоққа садоқатим бор. Тўғрисўз тилимни тиймаяжакман, Ёлғоннинг тўнини киймаяжакман, Мўминман, ким кўрсам, жилмаяжакман, Ичим пок, ташим пок ‒ таҳоратим бор. Ибодат қилмоққа садоқатим бор. Абдураҳмон Мешаян