Post #5809

Усмон ибн Мазун ва Саъд ибн Абу Ваққос Мусулмонлар зулмлардан, . Танг аҳволда қолганди. Валид ибн Муғийрачи, Ҳимояга олганди- Усмон ибн Мазъун янглиғ, Тоза мўмин одамни. У даврнинг урфи эди, Бермоқ бундай ёрдамни. Усмон ибн Мазъун боқса, Саҳобалар азобда. Уммат бирла биргаликда, Пайғамбар изтиробда. Кўп қийналди унда виждон, Кўп ўтмасдан ўтиб оз. Валид берган ҳимоядан, Ўзи истаб кечди воз. Унда воз кечгандан кейин, Қоронғу дил ёришди. Сўнг иккиси биргаликда, Каъба томон боришди. Машҳур араб шоир Лаъбид, Гўзал шеърлар тўқирди. "Аллоҳдан ўзгаси ботил" Дея бир шеър ўқирди. Рост сўзладинг деди Усмон, Шеър ўқиб деди Лабид: "Ҳар нарса завол топажак" Урғулаб айлаб, таъкид. "Сўзинг ёлғон! Жаннатдаги- Неъматлар топмас завол. Усмон ибн Мазун қилди, Лабидни инкор дарҳол. Қурайшликлардан хафадай, Лабид дардин тўкарди. Абдуллоҳ бир мушт солганди, Усмон кўзи кўкарди. "/Ҳимоямни рад қилмасанг, Кўкармас эди кўзинг. Валид ибн Муғийра дер, Усмон айбдор ўзинг." Усмон қилди унга жавоб: "-Ҳимоям Хақ қўлида. Бу кўзим ҳам кўкарсайди, Бир Аллоҳнинг йўлида" Саъд ибн Абу Ваққос, Бу мажлисда бор эди. Усмон чеккан азиятдан, Яхши хабардор эди. Юрагини қасос бирла, Бир шижоат чулғади, Абдуллоҳ ибн Умайяни, Уриб қонга булғади. Ҳозирда ҳам оз эмасдир, Дин йўлида маҳзунлар. Жафо чекиб ҳақ йўлида, Мисли ибн Мазъунлар- Кўзлари кўкарган зотлар, Гарчи унга таққос йўқ. Ҳимоя қилгани Саъад- Ибн абу Ваққос йўқ. @A_meshayan 00:43-08.03.2026 Абдураҳмон Мешаян